Soida's Dream

Ne yani?

2011-10-09T22:13:00.003+03:00

Sonra günün birinde zırt diye çıktım gittim. Bu da zor olmadı.
Sonra hiç olduramadığım yerler var resimde. Düşünmeyi bıraktım.
...
Sonra kuzucuklarım evlendi. Mutluluk uluslararası bulaşıcılığa sahip bi olgu. Seviyor, seviliyor olmak herşeyin ilacı. Güzellik; öz ve biçimin akıllsız insanların anlayamayacağı oranda bileşimi.
...
Gel gelelim zaman da çabuk geçiyor. Hava soğuyor, güneş daha erken batıyor ve yine de iç huzur zamanla kendine gelmekte. Dedik ya zaman diye şımarır şimdi her lafın ardından.
...
Nedir bu gözlerdeki boncuk hevesi? Etrafıma dönüp bakıyorum sonra ne kadar da çok ağaç var. Ve nehirler bisikletleri terk etmek için değildir. Zaman pas lekesini sevmez. Bak yine!
...
Hep mi hatırdasın? Olduramadık ya biz seninle şu işleri, hep kalacaksın değil mi orada bir yerde. Tamam herşeyin bir yeri var ama zamanı yok sanki. Ne dedim ben?
...
Gerçek olgusunu en çok kaybettiğim zamanlarda, bir berenin ağaca takılması, yırtık bir kotun saçma sözcüklere boğulması ya da mulen ruj içmek. Didişmeyi özlediğim, bu sana.
...
Sonra Karşı'da bi gün evde oturmuş film izliyoruz neden bilmiyorum bacaklarım titriyor, battaniyeler yetersiz... Özlemek için sevmeye gerek yoktur, paylaşım yeterlidir.
...
Sonra uzaklık fiziksel olduğu kadar içsel de bi mevzu. Ve sen beni unutuyorsun da aslında. Bilmem ki, bilemem.
...
Sen en iyisi bi bardak su ver bana. Yatır beni, ışıklar açık kalsın, uyanınca kapatırım. Belki başımı yatakta bırakırım, sonra sahile inerim olamaz mı?
...
Bence olur.

afili parçalar (madde 81: beni erken öldür)

2011-10-09T00:58:00.002+03:00

81. beni erken öldür

Beni al zamanın dışına götür. Biraz sarıl, biraz koru, biraz öp sonra yine sokağa bırak. Elimden tut var olmayan şeylere ekle zihnimin bataklığından kurtar. Beni al Tanrı’nın huzuruna çıkar. Ben de ona diyeyim ki, “Tanrım. Beni olduğum gibi kabul edebilecek bir Tanrı’ya her zaman inanabilirim.” O da bana, “Yürü git o zaman şeytanla görüş huzurumda ne işin var alla alla,” desin. “Kim soktu lan bunu içeri megalomana bak,” diye söylenirken biz şeytanın yanına gidelim. Sen de şeytana de ki, “Şeytan kardeş, sonuçta sen de bir melektin ama iktidar hırsın vardı. Şeytanı şeytan yapan iktidar hırsıdır. Eski günlerini özlüyor musun?” Şeytan da sana, “Sen kaç yaşındasın güzelim?” diye sorsun. “Otuz dört,” de, otuz beş olduğun halde. Şeytanın gözleri dolsun ama çaktırmasın bizi gene zamanın içine sepetlesin. Orada bir çay molası verelim geceyi bekleyelim. O gece beni al kardeşlerinin acılarıyla çarp sonra kendi yaralarına sar. Biraz sustur, biraz soğuk davran, biraz da teyzem ol. Konuşabilecek gücümüz varsa ağladıklarımız yalan. Sahiden bak. Beni al biraz sarhoş et biraz saçlarına tak biraz da yağmurların peşinden koştur. Beni al erken öldür mutsuzluk uzun sürmez.

ps: yukardaki parça afili filintalardan Emrah Serbes'e aittir.

Dıravdan hikaye

2011-09-11T23:55:00.005+03:00

"Her şey güzel." dedi.
..
Bardağı kafasına son kez dikip, masanın sol ucuna koydu ve ayağa kalkıp ceplerini yokladı. Ceketini astığı sandalyeden alıp yanıma geldi. Dizlerimi karnıma çekmiş pejmürde bir halde oturuyordum, terlemiştim. Gözlerimin altını sağ eliyle sildi ve gülümsedi.
Camdan baktığımda yokuşu yarılamıştı,
diğer tarafta güneş battı batacak bir şehir.

Güzelden çok olması gerektiği gibiydi.
Çokça anlamlar yüklenmemesi gereken bir gidişti işte.
İş oluş ya da yokoluş belirten bir eylemdi.
Eli megafonlu seyyar satıcılar, pencereden halı döven mahalle kadınları ya da sokaktan annesini çağıran ısrarcı veletler kadar sakin ve kararlıydı.

Oluyordu bazen böyle şeyler. Elbette her şey, her zaman iyi değildi.
Sonrasında kalkıp makinadan çamaşırları çıkardım.
Saate uzun süre bakmadım, çok düşündüm.
Neredeyse hiç su içmeden ve yerimden kalkmadan oturdum.
Uyudum.
Unutmaya koyuldum..

Aurora Borealis*

2011-03-02T12:00:00.007+02:00

tersine işleyen bi döngüdeyiz sanki.
herşey çok çabuk değişmekte, yetişemiyorum.

Köşeye sıkışmış hissederken tam da
"merhaba, ben dünyanın en şapşal kızı!

sen de erkeği olmalısın sanırım?"
..

Önümüzdeki dönem İsveç'teyim. Son dk bi durumlar olmazsa tabii.
Ben yine kesin konuşmama taraftarıyım.

Yakın zamanda taşınıyoruz sonra. Çocukluğum ve ilk gençlik yıllarımın geçtiği güzide mahallemiz. Hemen hemen hiç güzel anısı yok. ne yazık..Fotodaki gibi bir kulübede yaşayabilirmişim misal. Çok da şahane olurmuş, bey amcaların hemen 3 yanındaki kırmızı olan, benimmiş meğersem..

İsveç'e gidince ilk işim kuzey ışıklarını görüntülemek olucak bol bol foto ile dönerim. Bildiğim kadarıyla nisan ve ekim aylarında oluşuyomuş, ekimde orada olurum sanıyorum.

İstanbul'un bu kadar soğuk olması da ayrı konu. Bana alıştırma oluyor gerçi(: Sevgili kuzenim arada kendimi de-freeze'e sokup çıkararak alıştırma yapmamı salık verdi. Atladığı bişey var buzdolapları vs. dışardan biri açmadıkça, içerden iterek açılmazlar.

İşte böyle.. uzun zamandır yazmamak, yazamıyor olmak kötü. Geri dönünce bi süre saçmalanabiliniyorduğum.

bitti.

*Aurora Borealis: Auroralar (kuzey/güney kutup ışıkları) gökyüzündeki, özellikle kutup bölgelerinde gökyüzünde gözüken, dünyanın manyetik alanından gelen yüklü parçacıkların çarpışmasından kaynaklanan doğal ışımalardır.(kaynak: wikipedia)

Foto: Broadstairs-England, soida, August 2010

Dinner and the ship of dreams

2010-12-27T11:32:00.005+02:00

"Denize doğmuşsun sen..
Saçların tuzdan, bakışlarına atoller birikmiş baksana.."

Galiba seni hep seveceğim*

İmza: Yol arkadaşın.

we can have it?

2010-11-20T22:51:00.002+02:00

Last night all the horrible
Things in life
Start through my dreams and
I just want to shine it up,
Shine it down or shine off

Going where we lost it all
Yet things before are with us now
It hurts it kills
It takes a choice
It brings no light
It brings no love

And what we want most
Is no where to be found
Some people care
They're going long
They're going deep
Still it's nowhere to be found

We're looking far
We're searching wide
Still it's nowhere to be found
We're looking far
We're searching wide
Still it's nowhere to be found
What we want is gone for good
It's simply nowhere to be found

Somewhere is the one that never will
burn out
They're looking for a heart
Looking for a home
Looking for a hand
This broken head
You're not alone
You're not alone
You're not alone
You're not alone
You're not alone

And you never said I'd see you again
You never said I will
You never said I'd see you again
You never said I will
I will
I will
I will
My love

Someone somewhere says they've got it all
But that's not even what we want
Not even close
Not even close

It won't ever be what we want
It won't ever be what we want
It won't ever be what we want
It won't ever be what we want
It won't ever be what we want
It won't ever be what we want
It won't ever be what we want

photo: taken by soida, august'10, London.

for the song: http://fizy.com/#s/1lsntf

any cities left?

2010-11-18T14:11:00.007+02:00

Gözleri boşluklara asılı bir fütursuz.
Akıllara gelebilecek tüm duygu çeşitlerini en yoğun yerinde bırakıp gidiyor.
Hepsinde bir telaş, aceleye getirilmiş günler ve yorgunluk öteden.
N'oluyo ya? Sana diyorum hey..
Sinirlenme, dur biraz.
Tut ki ben..

Nasıl bir karmaşanın ortasındayım?
Bilmiyorum.
Yine düzlemdeyiz. Ve yine şu sıralar her sorunun cevabı: bilmiyorum.

Tuz lazım bize.

photo: taken by Soida, a lomoshop in London, august'10

25

2010-10-17T02:42:00.003+03:00

Günler geceler geçti gitti. Gözlerimizin asılı kaldığı tarihlerden bu güne çok yol geldik. Biraz durulduk sanırım ve korkularımız kadar asiliğimiz de törpü yedi. Az görüşüyor, az film izliyor, az laflıyoruz. İşinde gücünde insanlarmışız gibi..
Sanki bir işi evladıymışcasına sahiplenmiş gibi. Oysa özgür kalabilsek, aklımızda gitmek fikri, geri dönmek?

Az yazıyorum, az yazıyor. Artık yok evet. Anlamlandıramadığım bir özlem duygusu. Neye olduğunu bilmiyoruz.Yatakta cebelitarıktayım ve ekim ayında su sıcak olmalı Hayıtbükü'nde. Gündelik kıyafetlerle sırt çantası özgürlüğü, tuzlu su kaşıntısı yok artık. Ve elzem değil o gereken şeyler.

Kitap okuyorum yazmıyorum mesela. Görüyorum, rahatsız oluyorum yine de susuyorum artık. İki hece susup geliyorum, konuşmuyor ve anlatmıyorum. İstanbul'un ezici hükümranlığında, kendimi kış gelmeden onarılması gerekli duvarlar gibi akıtıyorum. Gözlerim akıyor, çok yağmur yağıyor ve nemleniyor odam. Omuzlarımız mercan değil küf kokuyor artık. Ne yazık, son naftalin kokusu dedemle birlikte gitti. Olsun demek de yok artık. Çocuk..

Naifliğinden sual olunmaz, gülümseyerek susuyorsun. Susuyoruz, içiyoruz, yeniden..

Şarap susuzluğunda bir sabah çatlıyor dudaklarım. Kış geliyor ve battaniye yetmiyor artık. Yaşlanıyorum sanıyorum. 15-16 yaşlar kadar hatırlıyorum,
düşünüyorum o zamanların 20'li yaşlar merakına şaşıyorum.
Gözüm dalıyor sonra, annem öpüyor, babam gidiyor, kardeşim suskun.
Zor artık sevgileri yaşatmak.
Anlıyorum, yitiyor değil mi masumiyetimiz?
Farkındayım, hadi..

Dikişlerin tutmadığı yerlerde yaşıyoruz artık. Tüm balkonlar havadar değil ve naylon artık heves. Uyku yırtığında, karın ağrısı. Dimağında uygunsuzluğun, el pençe yine..
ah olmuyor metazori.

Evet, tekrarlıyor yaşlarım kendini.
Ama bir yaşı doldurmanın ötesine gittim ben dün.

17.10.2010 saat: 03:47

an error has occured.

2010-09-30T16:08:00.001+03:00

Archive..

İlk defa, 28 eylül akşamı İstanbul'daydı.Uzun zaman sonra tam da alerjim tavan yapmışken ve zaten bitkin haldeyken gittik Maçka'ya. Tam olarak hatırlamıyorum ama 9 civarıydı sahne aldıklarında ve biz zaten en önde korumaların dibine konuşlanmıştık bile. Aklıma gelen ne varsa çaldılar..hani başka bişey dileseymişim olurmuş. şu çok klasik büyük grupların hiç biri konserlerinde en bilindik parçaları çalmaz ya. halt etmiş hepsi..setlistine öleyim be. adamlar ne varsa çaldı, coştu ve kendilerinden geçtiler. bi ara ağzımız açık kaldı resmen. Dave Pen'e ve Maria'ya başarılı vokallerinden ötürü hayranlığımızı, elektroda Steve Harris'e ise burnumun dibinde attığı löp şökelle sololardan ötürü şükranlarımı sunuyorum. Giderken onca çığlığa, ıslığa ve alkışa ithafen "yine geliriz ki:)" gülücüğü attınız, biliyorum.

Sırasıyla controlling crowds, fuck u, you make me feel ve mükemmel vuruş "lights"..Sevgili arkadaşım puduhepa ilen avel gibi önceden kare kare foto çekip şarjı yuttuğumuz için lights çalmaya başladığında aklımızı yitireceğiz sandık, evet. Be aklıselim! ne diye düşünmezsin şu güzelim parçayı videoya çekmeyi de ayırmazsın ona bataryayı. Yine de şarkıyı kopuş anına kadar çektik lakin yetmedi tabi..Aveliz evet:/ Sonra teşekkür edip gidermiş gibi yaptılar(: tabii ki geri geldiler canlarım bis diye çaldığınız 4 parçanın 3 ü de aklımdan geçen mi olur ya bise çıkılıp 4 tane babalar gibi parça çalan hangi grup var söyleyin. Words on signs: ciğerlerimiz acıdı be Dave. Ya gözlerimizin boncuk boncuk oluşuna ne demeli? Bullets ve ardından Again ile bitirirken bizim ev çok büyük hepinize yeter nolur gitmeyin ulean diye haykırışlarım. ve sesimin adeta bir transeksüel tandansı yaratması. Acı acı koydu velhasıl. Konserler ve şarkıların insan bünyesi üzerindeki etkilerini anlatmak her ne kadar saçma gelse de buraya da yazayım istedim. Yazayım yazayım ki yıllar sonra blogger felan çökmezse açar okurum torun tosuna. di mi?
..

Bu arada o kadar fotograf ve bir yarım video var dedim. şuraya koymak isterdim nacizane ve fekat nahlet gitsin bilgisayarım yine bozuldu. daha doğrusu şarjında problem var. tekrar ulaşınca koyacağımdır. sanırım bataryalarla ilgili ciddi bir sorunum var. evet bitti.

in a manner of speaking

2010-09-21T01:40:00.002+03:00

Eylül ayının yirmisini yirmibirine bağlayan gece.
gündüz pastırma sıcağı, gece yağmur.

..
peki ya okula tekrar başlamak? bir ayağım okulda olmalı benim, evet. 7 yaşından bu yana hayatımı öğrenci olarak geçirdiysem bir alışkanlık olarak buna devam etmek isteyişim yadırganmamalı bence. okulun bünyemde bir bağımlılık yarattığı konusunda ciddiyim. çok başarılı bir öğrenci olduğum söylenemez. özellikle ortaokuldan sonra gayet ortalama bir öğrenciydim. muğla'da üniversite okumanın transcripte yaptığı negatif etkiyi açıklamaya kalkışmıyciğim. Lakin yüksek lisans mülakatında bunca sene okuyup 2.34 ortalama mı getirebildin diye adama sormuyor değiller.. Cevap olarak: sen gibi okul hayatım boyunca ineklemedim lebraam! gezdim, tozdum dolu dolu yaşadım vize final haftası eve kapandım, ama dört sene tatil yaptım diyemiyosun bittabii(:
..
ay amaan neyse.
..
by the way:
even if without meeting, you always want to know somebody. is he/she ok?

Bi şarkı dinledim..

2010-09-09T11:40:00.007+03:00

Bayram, mayram.
İstanbul'a geri dönmenin en kötü yanı, geride güneyi bırakmak sanırım.
Hiç bi zaman sevemeyeceğimi düşündüğüm bu şehirden bi gün gelip tüm sevdiklerimi alıp kaçacağım. Tabii ki Datça'ya yerleşeceğim. Uzun sabah yürüyüşleri yapıp, çok yüzeceğim, gölgede okuyup, bahçede uyuklayacağım.
..
Şu sıra kulaklarımda hep aynı şarkı. The Dears-Lights off.

Five in the morning, you know we couldn't sleep.
Might be inspiration but it's been this way for weeks.
And weeks. And weeks. And weeks. And weeks.
Do us all a favor; admit the defeat, through the back of the head.
And maybe we'll sleep with the lights off.

"Bring me a glass of water. It must be good and clean."

I'll chug it with the dosage that I'm not to exceed.
And leave the hat on the bed. Leave the hat on the bed, leave the hat on the bed, leave the hat on the bed, leave the hat on the bed.

And maybe we'll sleep with lights off.

Turn out the lights. Just hold me tight.
Sleep through the night, could you, with me?

Foto: Soida, Broadstairs-Kent-England-16.08.2010
PS: The Dears can'dır.

To build a home.

2010-09-07T13:36:00.004+03:00

içimden "ahanda burayı benim için yazmış" diye geçirdiğim. Perec okumanın geçmiş zaman yaralarına, topikal merhem etkisi. Can çektiren yaşamlar ve içten içe özenilen kahramanlar. Daha sonra kitabı eleştireceğimdir ve fekat şurayı alıntılamadan geçemedim.

"Postadan gelen zarfları açacaklar, gazetelere göz gezdireceklerdi. İlk sigaralarını yakacaklardı. Dışarı çıkacaklardı. İşleri, sabah yalnızca bir kaç saatlerini alacaktı. Öğle yemeğini yemek üzere buluşacaklardı; havalarına göre ızgara ya da sandviç yiyecekler, bir sokak kahvesinde kahve içecekler, sonra da yürüyerek ağır ağır eve döneceklerdi.
Daireleri pek seyrek düzenli olacaktı. Ama düzensizliğinin bile çok büyük çekiciliği bulunacaktı. Bunu dert etmeyeceklerdi; yaşayacaklardı orada. Çevrenin konforu onlara kazanılmış bir olgu, temel veri, doğalarının bir hali gibi gelecekti. Dikkatleri, ilgileri başka yerde, açtıkları kitapta, yazacakları metinde, dinleyecekleri plakta, her gün yeniden başlayan karşılıklı konuşmalarında olacaktı. Sinirlenmeden, acele etmeden, suratlarını buruşturmadan uzun zaman çalışacaklardı. Ardından da akşam yemeğini yiyecekler ya da akşam yemeği için dışarı çıkacaklardı; arkadaşlarıyla bir araya gelecekler, birlikte gezeceklerdi.
Zaman zaman, kitaplarla dolu bu duvarların, tümüyle eve uydurulmuş, öyle ki sonunda kendi kullanımları için yaratıldıklarına inandıkları bu eşyaların, bu güzel, yalın, tatlı, ışık saçan nesnelerin arasında tüm bir yaşam uyum içinde geçirebilirmiş gibi gelecekti onlara. Yine de buraya zincirle bağlı gibi hissetmeyecekleri kendilerini; bazı günler serüvene gidecekleri. Hiçbir tasarı olanaksız gelmeyecekti onlara. Ne hınç, ne acı, ne de çekememezlik duyacaklardı. Çünkü olanakları ve arzuları her zaman, her noktada uyuşacaktı. Bu dengeye mutluluk adını verecekler ve özgürlükleriyle, sağduyularıyla, kültürleriyle, ortak yaşamlarının her anında onu keşfetmesini, korumasını bileceklerdi."
...

2010-08-10T20:49:00.003+03:00

evet. yerin dolmuyor. terkedip her şeyi koşsam, uzaklaşsam dahi.

Her neyse işte.. özledim seni o kadar.

*zayiat

2010-07-26T18:59:00.006+03:00

kafamı boşaltamıyorsam tüm dengelerim şaşıyor.
bir nevi runtime error yaşıyorum evet.
saçmalıyor ve ortalarda sürünüyorum.
ne kötü:/
çok yorgun olduğu halde uyuyamayan insanım ben.
ve göz altı kapatıcıları bir zıkkıma yaramıyor.

zaiyat: Brick Lane'den bir kare, soida.

Istillmisssomeone

2010-07-22T00:46:00.005+03:00

aradan çokca zaman geçti.
sonra ben tam da gitmeye hazırlanıyorken bilgisayarım bozuldu ve anneminkini almak zorunda kaldım. Haliyle yılda en fazla bir kez kullandığım gmail şifremi hatırlamadığımdan bloga uzun süredir giremiyordum(zira kendi bilgisayarımda otomatik hatırlatmadaydı). bugün ikincil posta felan derken aniden kurtardım şifreyi tam da umudu kesmişken.

nerede kalmıştık? hatırlamıyorum ama susamışım.

haziran sonu gibi iş yeriyle sözleşmem bitti ve İngiltere'ye geldim.
önceden şehir, okul, ev felan ayarlanmıştı zaten.
Kent'te bir sahil kasabasındayım. müstakil, en fazla iki katlı evlerin bulunduğu, uzun bir sahil ve bi kaç tane pub a sahip bir yer burası. Bol martı sesi, okyanus havası, sayamadığım rüzgargülleri. Hava açık olduğunda Londra'dan daha yakın olarak Fransa sahilleri görünüyo. Henry the eight paşazade buradan çıkarma yaparmış vaktiyle Fransa'ya.
...
Bu arada kuzeni evlendirdik geçen haftasonu 3 günlüğüne gidip geldim İstanbul'a. ama ne yolculuktu..rüzgardan tren seferleri iptal oldu. underground metroda, havalimanında bi dünya atraksiyon. az kalsın panik atak nöbeti geçirecek ve kendimi yerden yere atacaktım thy sağolsun bayağı bi yokladı sinirlerimi.sonra kınaydı düğündü derken ayaklarım hakikaten su topladı dans etmekten. çok eğlendik ve eve döndüğümüzde ağladık da. kuzen kavramı bizim ailede kardeşe eşit olduğundan ve geniş bir aileye sahip olduğumuzdan bir garip hallere girmedik değil. neyse evliliğe olan inancıma girmeyeceğim. deneyenler mesut bahtiyar olsun. orası ayrı.
...
sonra kurs ağustos sonu bitiyor. ve ismi lazım değil reklama girmesin istanbul'da bir özel üni.de hali hazırda kabul edildiğim master programına kayıt yaptırmama kararı aldım. çok istediğim ve bi hayli de uğraştığım halde buz gibi soğudum. ticari kaygılarını o kadar çok belli ettiler ki bölüme ve bölüm hocalarına olan inancım uçup gitti resmen. şimdilik burada kalıp vizem bitene kadar londra'da yaşama kararı aldım. bakalım kısfmet. ilerde çalışıp burada devam edebilirim. ama biraz karışığım bu konuda. zaman diyorum.
...
bu arada bloga giremesem de kimler gezmiş diye arada sitemeterden mail geliyo ya hani. orada gördüm. düzenli olarak burdur'dan biri ziyaretçim var. enteresan.selam olsun.
...
ayrıca sanılanın aksine burada hava gayet iyi, güneşli. zira yaz yaşanıyor burada da. İngiliz insanları da soğuk felan değil. arada bir mesafe var evet olmalı da. ama bu soğuk oldukları anlamına gelmiyor.Buradaki ilk günümde daha markette adres sorarken "Hi gorgeous!" selamı çakan delikanlıya da selam olsun.
...
son olarak
"annemi özlüyorum. özlemi annıyorum."
anne özlemi in. memleket özlemi out.
Weren'in de dediği gibi geride özlenecek tek varlık: Anne.

sound check

2010-05-30T02:57:00.003+03:00

uzun süredir yoktum. çalışıyorum. bu gerçekten "yokum" demek oluyor. rutin ve giderek azalan verimlerde geçiyor günler. yazmaya değer bulduklarım işin zor ve çok zamanlı oluşu sebebiyle rafta unutuluyor. ama arada güzel şeyler olmuyor değil.kötü şeylerden kaçtıkça işte. ilk molada gülmek için sokakta oluyorum. gerisi eş-dost.

....
hiçlik.
iç etmiş yerlerine yapışsın artık.
olmuyor metazori.
bir sıra gidip geliyorsun.
kolun kalkmıyor.
hiç negatif cümleler bunlar.
yıkıl karşısından.

içinden de.

bu resmi pınar yaptı. benmişim o. üzüldüğümde öyle oluyomuş suratım.

03:37

2010-05-03T03:36:00.002+03:00

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired

There's a ghost on the horizon
When I go to bed
How can I fall asleep at night
How will I rest my head

Oh I'm scared of the middle place
Between light and nowhere
I don't want to be the one
Left in there, left in there

There's a man on the horizon
Wish that I'd go to bed
If I fall to his feet tonight
Will allow rest my head

So here's hoping I will not drown
Or paralyze in light
And godsend I don't want to go
To the seal's watershed

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, Will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired

01:26

2010-04-30T01:22:00.002+03:00

Seni özlediğim şarkılar çalıyor.
Özlemi anlıyorum.
"Ya bir gün unutursan?"
Kendimi anlamıyorum.

evde bir canavaryus.

2010-03-27T17:20:00.008+02:00

Dünyanın en sorunsuz ve mutlu çocuğu.Gülüşünü yirim..
Güzel çocuk bu'dur..
Fotograflar: Soida- model: Ozi:)

Öef.

2010-03-23T10:11:00.001+02:00

"Karakter Aşınması" hakikaten burnumu kanattı!
bu nasıl iş arkadaşım ya..

biz... iyi miyiz?

2010-03-22T23:52:00.003+02:00

sigara içiyor olsaydım eğer; bu sorunun üstüne derin bir nefes çeker üflerken de uzaklara dalardım herhalde:/

Ask me anything

for today

2010-03-13T22:46:00.005+02:00

Today I feel like pleasing you more than before
Today I know what I want to do but I don't know what for
To be living for you is all I want to do
To be loving you it'll all be there when my dreams come true
Today you'll make me say that I somehow have changed
Today you'll look into my eyes, I'm just not the same
To be anymore than all I am would be a lie
I'm so full of love I could burst apart and start to cry
Today everything you want, I swear it all will come true
Today I realize how much I'm in love with you
With you standing here I could tell the world what it means to love
To go on from here I can't use words, they don't say enough
Please, please listen to me
It's taken so long to come true
And it's all for you
all for you..

Hepsi yalnızca bugün için. Yarın çok geç, yarın muamma. Bugün sev beni,
yarın unut..

foto: woodstock 69' dan.

çünkü bilemedim

2010-03-09T11:30:00.010+02:00

aklımdan saçma sapan şeyler geçmiyor değil*
*
birazı kirli, birazı düzgün.
ölümün, tanrıya küfür sebebi oluşu üzücü.
..
söz konusu hissiyat olunca kendine bile inanmamalı insan.
..
boğucu havalarda istanbul.. uyumalı en iyisi.
cam kenarı kalorifer peteği bir yer bulup kıvrılmalı.
ne zaman dönmeye başladığını kestiremediğim tüm paradigmalara
en battalından bir çöp poşeti.
göz zevkimi bozan rüya saçması kabuslara da koca bir kova su.
..
neden düzlemde çoğu şeye "bilmiyorum" cevabı denk düşüyo şu sıra?
bir'i "doğru.." derken, diğeri "bilmemek iyidir." diyor.
ne istediğini bilememek.
ne yaptığını bilememek.
ne yapacağını bilememek.
ne konuşacağını?

ben çok düşünmüyorum artık.
düşünmek hazımsız yapıyor insanı.
ben hazmetmem gerekenleri hallettim. sayılır en azından.
..

yakın zamanda bozcaada' ya gitmeli. şarap içmeli.

foto: datça- fırad' la ben- çeken tuvçe

Cut the parachute before the dive

2010-03-08T01:46:00.003+02:00

-Bazı şarkılar neden hep ağırdır?
-Bilmiyorum.

ağır gelen.

2010-03-04T02:40:00.004+02:00

Çok üzdüm, biliyorum.
ardımda kaldı her bişey.
ne hissettiysem anlık, ne yaşadıysam eksildi gitti.
ne haldeyiz?
-aylar önce bir gün-
uyandığında ben yoktum, artık hiç olmayacaktım da..
vertigo.

şimdi tüm kötü rüyaların benim olsun isterim,
özlem çekene kılavuzum var benim.
zamanın önünde bir yerde,
uzağımda ama mutlu,
sustukların bana emanet.
sen artık huzurlu ol..

ehe

2010-02-19T14:06:00.003+02:00

Formspringe de bulaştım(:

So tell me this is..What u want?

2010-02-19T10:41:00.002+02:00

Amacını yitiren her şey gibi anlamsızlaştı yine.
Garip, kendimi de tanıyamıyorum artık.

cause it is time to change your mind.

ev ve ev bilinen.

2010-01-23T11:50:00.004+02:00

''Uygarlığın olmadığı yerlerde ev bir evle değil, bir eylem ya da eylemler kümesiyle temsil edilir. Herkesinki kendine özgüdür. Bir zorunluluk duyulmadan seçilmiş eylemler kendi içlerinde geçici olabilirler belki, ama herhangi bir binadan daha kalıcı ve sağlam sığınaklar sunarlar. Ev o zaman bir mekan olmaktan çıkar, yaşanan bir hayatın anlatılmamış öyküsü olur.

En can alıcı noktaysa, evin aslında insanın adından başka bir şey olmadığıdır-birçok kişiye göre de insan adsızdır.

Gök mavi kara
sığırcıklar açıp kanatlarını
vazgeçiyorlar süslenmekten
ve cevap yazıyorlar
bir mektuba.

Güneş batarken
Dişleri altına buluyor
ve ben et ve tırnak misali
yerleşmişim bir kere bu şehire.''

Güzel günler görmek ümidiyle

2010-01-14T21:43:00.004+02:00

''Her şey olması gerektiği gibi''
dedim ya ağlamaya gerek yok.
..
Herkes başka hayatlara yollanmadan evvel,
en azından bir ''Merhaba'' yı muhafaza edebilmek adına her şey konuştuğumuz gibi.

The Last Sleep

2010-01-06T13:51:00.008+02:00

Şu sıralar sık duyduğum ölüm haberlerinden bir hayli sıkılmış olmam..
Tekrarlandıkça damağımda giderek azalan bir acı hissiyat ve anlamsız duygusal-mallık sendromu. Artık ne hissedeceğini kestirememenin dengesizliği.
..
Neyse bu postun esas sebebi
içinde her hissiyatı barındıran,
her dinlediğimde enteresan rüyalara daldıran sesiyle
Lhasa De Sela' nın vefat edişi.
İsterim ki diğer sevdiklerim gibi güzel uyusun; Savaşsız ve Huzurlu.

(Bu arada kendiyle tanışmama vesile olan arkadaşıma da teşekkürü borç bilirim)

Foto: Lhasa

Ada' dan.

2009-12-26T21:08:00.013+02:00

Suda Soida.

Fotolar: Kınalı Ada-Soida

Ben bir kuş idim.

2009-12-25T02:43:00.003+02:00

Okul bitince içine düştüğümüz derin ve enlemesine boşlukta geldiğimiz nokta o kadar bezdirici ve akıllara zarar ki. Bakın aynı dönem mezunu canciğer arkadaşım ne diyor:

-ben evlenmek istiyorum abi vazgeçtim kendimden
çoluguma çocuguma bakarım
saldım haberi
buldugunuz ilk adayla da evleniyorum
bu da böyle biline
yani beynimin
düşünme diliminin
bu şekilde düşünen kısmının yüzdesi
giderek artıyor
kendimden geçtim çocuguma kocama bakıyım
lanet olsun
verin o başörtüsünü bana
onu takıcam.

Şimdi bunun üzerine, yine derin ve enlemesine sosyolojik çıkarım yapabilirim. Lakin ne halim ne de uygun cümlelerim mevcut yanımda. O halde yorumsuzum.

I know you are but what am I?

2009-12-23T02:55:00.003+02:00

Dünyanın en değişken zevkli kızı benim..
bi laf var. ''Aklı ... olanın zevki çok olurmuş''
Aklımı seveyim.

Saltuk Erginer

2009-12-22T23:44:00.004+02:00

Yeni keşfettim.
''Sol şeritte'' en babası albümün.
Şimdi tabi bu benim ruh halimle de alakalı olabilir.
Lafını esirgemeyen hatta yer yer düstursuz ama genel olarak ''gayet başarılı'' bir albüm.
Uzun süre sonra ilk kez bir albümü böyle saatlerce dinledim baştan sona.
Albümdeki funk-soul havası odayı doldursun yetmedi mi açın pencereyi aksın sokağa.
Dinleyin, dinletin derim. Güzel oluyor(:

first day of sun

2009-12-22T18:14:00.000+02:00

..
Gözyaşı, tüketilmedikçe acı veren bir meret.
Ölüm en mühim sebebi. Başka türlüsü manasız.
..
Büyütüp dert edindiğin şeyler ya unutulmaz sandığın acıların.
yüzleştiğin ilk ölümle beraber nereye giderler?
..
Böyle günlerde zaman, istenmeyen misafir gibi oturur salonun bir köşesine.
Ben yine de,
elimi sırtına koydum.
o sırada mezarlıkta, bir kuş..

Özlem Çekene Kılavuz

2009-12-20T11:05:00.004+02:00

98.
en temel özlem, özlenen (daha / henüz / hala...)
özleyenin yanindayken başlayan özlemdir..yoksa,
özlenen daha özlenmemişken; henüz ''burada''yken;
hala özleyenin yanındayken, duyulmayan özlem,
neye yarar ki...

özlem, özleneni, özlenmesi gerekmezken de
özlemektir.

yüzeysel ve mutlu

2009-12-18T13:36:00.006+02:00

.
güzel uyandım bu sabah. içim herhangi bir şeyle dolu ya da boş değil.
.
Bir bardak su ihtiyacı iliklerimde.
son zamanlarda çok içiyor ama dindiremiyorum nedir anlamadım?

Hava çok güzel bu arada. yağmur var, az.

Kınalı' ya gitmek gerek bu ara.
Tam mevsimi adaların. Boş ve güzeldir yokuşu ve gittikçe büyüyen açıyla İstanbul dingindir.
..
4 vapurunda olacağım, neyse(,

Güzel günler görmek ümidiyle..

foto: Kınalı Ada- Soida

tırı-vırı

2009-12-17T04:15:00.003+02:00

midem bulanmasın sonra.
sinek konmasın isterim koluma.
canımı sıkan ne varsa asitle öldürülsün.
gerçeküstü aşk romanları da beraber yakılsın.
sevgiler, sevgililer, ağlak hallerinden uzak yaşasın ve bitsinler.
zamanı gelince bir sabah,
her şey unutulmuş ve sıfırlanmış olsun.
elde kalan kim ise geriye bakmasın. benim olsun.

Petit- Beurre

2009-12-16T22:47:00.004+02:00

buraya bugün kayda değer bir şeyler yazmak istedim ancak
pötibör bisküvi tüm hevesimi aldı. sonra gereksiz geldi bişeyler yazmak.
anlamadım nedir?

foto: foto değil bir resim ama çok güzel layn(:

will miss the Island..

2009-12-10T17:38:00.005+02:00

zaman ne de çabuk geçiyo.
yazın içimizi bayan onca güzel günün ardından istanbulda bugün;
hava çok soğuk ve deli rüzgar var.
kursun son günüydü ayrıca.
sonra bi çok arkadaşım asker oluyo garip bi şekilde.
üzülüyorum biraz, içimde sıkıntı. neyseki uzak ve sıkıntılı yerlere gitmiyorlar.
yakın zamanda boş makineme film alıp sürüyle foto çekmek istiyorum.
öğle vakti içilen biradan hayır gelmiyor.

Foto: Serin Üçer.

Cut the parachute before the dive

2009-12-03T23:05:00.005+02:00

dünyanın en miskin insanıyım.
an itibariyle son 24 saatin 18 ini uyuyarak,
geri kalanını oturarak ya da yarı yatar vaziyette birşeyler yiyerek geçirdim.

Nasıl ama:/

foto: Serin Üçer
model:Aykon(:

avuç

2009-11-30T17:51:00.003+02:00

içimde herhangi bir pazartesiyi yaşama gereksizliği.
ortalık yerde gri-sert dolanıyor,
kimseye seslenmiyor, kimseyi duymuyorum da.
neden herkes bu kadar aceleci?
..
özlüyor, çok özlüyorum.
her fırsatta lanet ediyorum.
tüm bu suratlar zebani sanki.
..
işin kötüsü,
annem bile beni anlamıyor.
işin kötüsü,
hiç bir şarkı bana iyi gelmiyor.

Flash Mob: Pillow Fight

2009-11-24T23:31:00.005+02:00

akşam sekizde Steev' in isteği üzerine taksim meydandaydık.
Sürpriz dedi söylemedi ne olduğunu.
Tam sekizde meydan yerli-yabancı kaynıyo, herkesin elinde bi yastık..
Ah be Steev insan demez mi yastığınızla gelin deyu?!
:) güzeldi velhasıl, çoklukla Londra versiyonlarını izlediğimizden, şaşırdık.
İstanbul' da gördüğüm ilk Flash Mob..

İzole bir hayat ihtiyacım var.

2009-11-23T19:15:00.004+02:00

Bu gün sirkecide herhangi bir yerde 15 dk kadar oturup denizi izlemek istedim,
tren garının önündeki bahçemsi yeşilliğe baktım,
bank aradı gözlerim. az ilerde bi tane buldum, biraz yanaştım, baktım taksici amcalar parsellemişler. hemen de taksiiii diye bağırarak patlattı gözlerini bi tanesi,
geri bastım. kaldırıma baktım en yüksek ve oturulabilir kısmına 30 lu yaşlarda iyi giyimli adamın biri oturmuş.
neyse dikildim ayakta bi süre,
belim çok ağrıyor, sırtım gergin.
ilerden bi yerden korna sesleri geliyor, adamın biri trafiğin ortasında kalmış, diğer canavarların tahammülü yok. nasıl da çoğalıyor galeyan klaksonları. eller kollar çıkıyor pencerelerden. coşkuya nasıl da varız, mütemadiyen varız, iyi kötü farketmez, herzaman varız.

derken toramanın teki ağır-tok sesi, eş zamanlı şahlanan eliyle:
''az ileri al da geçelim a...koyim!''

orda ben bi süre akılsız kalmış olabilirim.
kafamın tam ortasında duran, mental-hantal kitle, sıra dışı şeyler çağrıştırıyor bana.
oyun mu ne anlamıyorum, şaka değil ama levye var sanki çantamda.

nihayet gözlerim neden oraya indiğimi hatırlatır gibi istemsiz devrildi ve denize baktım.

ben
içinde boğulmayacağım, izole bir hayat istiyorum.
çok mu şey istiyorum?

İki Dil Bir Bavul

2009-11-22T20:45:00.011+02:00

-Anlamıyorsunuz değil mi? İyi ben de sizi anlamıyorum zaten, napıcaz?

Yeni mezun Türk öğretmen Emre' nin, doğuda bir Kürt köyüne tayini ile yaşananlar üzerine.
Türkçe' yi ikinci bir dil yani anadilden sonra yabancı dil olarak benimsemeye çalışan insanlar arasındaki 1 yılın özeti.

Demirci Köyü' nün ana dili Kürtçe olan çocuklarına, birleştirilmiş sınıflarda, ''Hayat Bilgisi'' mi öğretilir ''Dil Bilgisi'' mi? Farklı dilleri konuşan ve aralarında açık ara eğitim farkı bulunan insanlar için, ''İletişim'' ne kadar zor olabilir sizce?

Kast ettiğim, yalnızca okul eğitimi değil, yoksunluktan doğan öğrenimsizlik aynı zamanda.
En basit tanımıyla cevizin ne olduğunu bilmeyen bir çocuğa (problem1), cevizi bilmediği bir dilde anlatmak (problem2). İçinde barınan dinamikler ve bilinmeyenler çoğaldıkça büyüyen bir denklemdir bu. İhtiyaç olunan en doğal metaların (ayakkabı, kalem, çamaşır makinesi vs) karşılanamaması sebebiyle ''Çağın Gerisinde'' kalmak.. Aynı ülke sınırları içerisinde, aynı devletin vatandaşı olup, iki farklı kültürün, dilleri farklı insanları olarak, ayrımı en çetin şartlarda neredeyse çağ bazında
yaşamak.

Hayal gücünüzü zorlamak istemem, zira herkesin anlamlandırabileceği bir durum değil?
Çözmeye çalışmadan önce ''anlama'' gerekliliğini hissetmek gerek.
Söylemeye çalıştığım, uzun-kısa var olan tüm sorun ve ayrımlara eleştirel bakabilme yetisi gerekliliği.
Birey olarak ''bir başkasının gerçeğini'' anlayabiliyor muyuz?
Kabul edebiliyor muyuz demedim. Anlayabiliyor muyuz?
Doktor bile teşhis koymadan önce şikayet dinler.
Siz dinlemek nedir gerçekten biliyor musunuz?

Peki dinlemediğiniz, dolayısıyla anlayamadığınız bir insanın başınızı ağrıtan sorununu nasıl anlamlandırabilirsiniz?
Eğer yap(tır)ım gücüne sahipseniz, dinlemediğiniz insan için ne yapabilirsiniz?

Bu insanlar büyür-gelişirken, yaşadığı ayrımı kendinden sonrakilere öğretirken,
sesleri garp duvarına çarpıp şark dağlarında cereyan edince;
doğuştan gelen farklar sebebiyle, sonradan verilen benimsenememiş eğitim-öğrenimini,
temel hak ve ihtiyaç yoksunluğundan doğan hazımsızlığını içsel savaşlara dönüştürünce...

Orhan Eskiköy ve Özgür Doğan' ın yönetmenliğini yaptığı, Horoz Kentli Emre ile Demirci köyünün güzel bakan çocuklarının oynadığı film: İki Dil Bir Bavul. Filmdeki okul, ataması yapılan öğretmen ve öğrenciler kurmaca değil tamamen gerçek.

Acıma duygusu değil, rahatsızlık uyandıran bu film;
Kürt Dili ve Kürt toplumu üzerine düşünülenleri, doğru sanılan ve aksini kabul etmeyen tüm negatif yaklaşımları alt üst eden, belgesel niteliğinden uzak, gerçek bir yapım.

İzleyin, izletin.

I will sing u a song

2009-11-18T21:33:00.005+02:00

Merhaba,
kafamda filler ..

bok gibi istanbul günlerinden birinde,
Caanım dostum doğdu bugün.
yürüdü, koştu, incindi, güldü, sevdi.
sonra geldik.
öptüm, sarıldım..
dudaklarını büzdü.. gülümsedi.

iyi ki doğdu, iyi ki!

Mesafe

2009-11-15T10:43:00.004+02:00

Termosa kahve doldurmuş
paketlemiştin ayak izlerimizi
gerekirse atarız diye
soluk kesici
amansız karın dişlerine.

Eli çekiçli marangozlar gibi
birlikte öğrettik mesafeye
nasıl çatılır dam
aralarında koştuğumuz
ağaçlardan.

Geride kalan sessizlikte
duymaz olduk artık
uzak yaz evinin sorusunu:
Yarın
nereye gidiyoruz peki?

Akşam vakti koruyor kızak köpekleri
orman hiç bitmeyecekmiş gibi.
Ama her gece karda
kahkahalarımızı duyunca
diniyor titremeleri.

John Berger: Ve Yüzlerimiz, Kalbim, Fotoğraflar kadar Kısa Ömürlü

When I Sit Alone Without You

2009-11-15T00:12:00.005+02:00

I felt a little bit strange to myself..

we all together pür neş'e astronauts

2009-11-13T01:37:00.005+02:00

Muhteşemdi.
(organizasyonun bilet konusunu öküze bağlamasına,
jolly jokerin göt kadar mekan oluşuna ve tüm eksilerine rağmen)
Yarıma doğru UzAy' a sağlam bi giriş yaptık.

nasıl güzel nasıl keyifliydi yau.
tüm güzel parçalarını ve pek tabii en babalardan:
''All is violent, All is bright''
''Fire Flies And Empty Skies''
''The End of The Beginning''
''Fragile''
''Radau'' ve daha niceleri çaldılar a dostlar.
İki kere de bise çıktılar.
Konsepte uygun bi dünya video.özellikle uzaya gönderilen ilk maymun:)
hem görsel hem işitsel tek kelimeyle mükemmel performans sergiledi
God is An Astronaut.

Hea bir de Caaanım Torsten mahallemin çocuğu sanki.
bu ne samimiyet bu ne güzel insan yau.
Biletimi de imzaladı:)

şimdi ben bu haftasonu, Kozmos' ta bir yerdeyim. rahatsız etmeyin.

Foto: keriz gibi yanıma makina almadığım için bu geceye ait değil biline.Lutz Diehl' e aitmiş.

Canon See Him :)

2009-11-05T00:33:00.005+02:00

Derler ki bir şeyi kırk kere söyleyince olurmuş.
Furkan 2010 kişiye söyletirse Canon duyar sanıyorum.
Blog karıştırırken buldum hatta fotolar içinde arkadaşımı gördüm.
Sevimli geldi destek vereyim istedim..
umarım gerçekleşir:)

Şuraya bir bakın derim: Canon see me!

Hollow

2009-11-04T14:40:00.004+02:00

üzgünüm.
üzgünüm değiştiremedim.

bahaneler üretmek kadar saçma şimdi düşünmek.
ve depresiflik, sorumsuzluklarını altına gizlediğin basit, küçük ve iki yüzlü bir maske..

Kutlama

2009-10-29T11:23:00.003+02:00

Gelecek tüm nesiller için ''aydın'' lığın devamlılığı adına;
Gerçek demokrasinin yaratıldığı bu ülkede,
Tüm ağır ve adi girişimlere karşı,
Yaşasın Cumhuriyet!
Yaşasın Cumhuriyet!
Yaşasın Cumhuriyet!..

düşünce üzerine

2009-10-28T00:27:00.006+02:00

zaman çabuk geçiyor.
düşünmek istemediğim zaman(lar)ı oyalıyor bir şeyler.
kitaplar bi hayli etkin bu konuda.

...
ne kadar çabalarsan çabala,
düşündüklerin; onun aldığı kadardır bir ikinciye.
o yüzdendir ki karşı taraf anladığını söyler.
ama anlamak değildir, dinlemek ya da anlamayı istemek.

artık karşı tarafın kendi bedenine uydurduğu bir suretidir; düşüncen..
ve kişi çoklukla bu' nu unutmaya yükümlüdür.

2009-10-23T11:04:00.001+03:00

midem kaynarken henüz, saçlarım yumak yumak ellerime geliyor..

tekrar

2009-10-19T00:30:00.007+03:00

gün olur düşer ayak ucuma: şaşırmak.
yağmurun karı erittiği.
hiç gerçek olamayacağını bilmekle, bunun için savaşmak pek zıt olgulardır ve birbirlerine sözü geçmez bunların.
ama yine de nedenler bulunur ..
ışık, ''görebilmek'' fiiline karşılık gelir.
içinizde öteden beri saklı suretler mi mevcut?
rahat bırakın onları..

zaman ciddi bir kavramdı oysa.
ne de çabuk geçti?
tuz birikti gözüme.

foto: soida- beyoğlu-6ekim

God is an Astronaut

2009-10-17T15:33:00.002+03:00

12 Kasımda İstanbul Jolly Joker Balans' ta.
Gidilmeli, mutlaka.

Doğum günü

2009-10-16T01:49:00.003+03:00

iyi ki büyüdüm..
güzel günler görmek ümidiyle.

sade ve huzurlu kalabilmek zor.

2009-10-07T23:38:00.003+03:00

zira daha minimal olayım derken çarşamba baazarında bulabilirsiniz kendinizi.
kafayı bulandırmayın, huzuru bozmayın. düz olun.

?

2009-10-07T16:20:00.001+03:00

-maaşla.

ait olmak

2009-10-07T12:15:00.003+03:00

şimdilerde hiç bir şeye sonsuza dek benimmiş gibi bakmıyorum.
doğrusu zaten hiç bir zaman öyle olmadığı.
ama insan durumlara ve duygulara alıştıkça kendi gibi benimsiyor çoğu şeyi.
annemin bile bugün işten dönemeyebileceği fikrine sahibim yani.

aitlik, aidiyet konusu bu. nasıl da yersiz geliyor şimdi söylenişi.
özgür bıraktım artık..

1993- Never Let Go

2009-09-27T01:59:00.005+03:00

bir de Camel var ki
onu benimle tanıştırana teşekkür borçluyum.

zorunluluk

2009-09-27T01:59:00.001+03:00

özlemek; kötü.
akla oyun oynamak böylesi!
kaçıp kurtulamadığım yerlerde,
bilinçsizliğimi özlüyorum.

kapak

2009-09-19T13:56:00.004+03:00

herhangi günlerinden birinde İstanbul' un
gün boyu ucuz torpil patlatan piçlerin illegal sokağında
odamda konuşan mahalle karılarına ve
konfeksiyon makinesinin aynı ağır ritimli gürültüsüne
küfürler yağdırarak uyandım..

bu sabah sığındığım hiç bi' şey yok.

bu son olsun. yüreğim huzur bulsun.
daha fazla nefret edemem kendimden.

olmadı..

2009-09-17T22:48:00.001+03:00

yapamadım.

before words

2009-07-25T18:42:00.003+03:00

bildiğim iki tip insan var..

1.kendi gerçeklerini yaşayanlar
2.başkalarınınkini uygulayanlar.

ben 2. gruptakilere baktıkça şaşıyorum.

id- idea-ideal-idealist..

Uğur' a..

2009-06-14T02:13:00.010+03:00

bir an için adımlarım duraksıyor ve kafamı kaldırıp suratına bakıyorum.
vücudumda hiç bir yerin ağrısı göğsümün sol yanı kadar kesmiyor nefesimi.

henüz sonlanmamış bir konuşmayı yarıda bırakıp giderkenki acelemle ben,
cevabını kabul etmediğim tüm sorularıma uygun cümleleri gözlerinde arıyorum.

-böyle gitme! ya da beni de götür..

diyor ilk çelişkiyle beraber gerçek cümleyi
dudaklarından, sancıyan sol yanıma bırakıyorsun.
elimi tutuyorsun ve tekrar yürümeye başlıyoruz.

Bir kararı verirken çok fazla düşünmenin iyi olmadığı durumlardan biri de bu sanırım. istemek ve harekete geçmek arası o dar zamanda çok fazla düşüncenin insanı olduğundan daha kompleks durumlara sürüklediği gerçeğine inanıyorum. o yüzden eğer gerçekten istediğime eminsem çok fazla düşündüğüm söylenemez. belki de bu yüzden spontane gelişen bir hayatın insanıyım. ya da en büyük şansları ertelemiyorum..

Bir çok şeyin farkında olarak kısa süre önce hayatına dan diye etki ettiğim sonrasında da usulca dahil olduğum bir insan var bugün yanımda. bundan 2 gece önce elimi tuttu ve yürümeye başladık. sarıldık gözlerim doldu ve daha da sıkı sarıldık. en önemlisi bunları yaparken bir an olsun düşünmedim. O çok düşündü ama..korkmuş öyle diyor,)

Bu gün güldüğümde gerçek mutlu olmamı sağlayan biri var hayatımda. hiç bir yanımın eksik kalmadığı pür neşe gülücüklerim, ağız dolusu kahkahalarım var. ayrıca zaman, mekan gibi kavramlarda paradigma kayması yaşıyorum şu sıralar.

Hiç kimseye ilk günden sevgimi anlatmaya kalkışmamıştım..
bu bir gerçektir.

O' na karşı olan hislerim, gülüşüm ve dürüstlüğümle onu etkilediğimi iddaa ettiği günlerin satırlarının sonunda bana bugün ''Hoşgeldin'' dedi..
yine güldürdü yüzümü ve unutturdu herşeyi..

Hoşbuldum sevgilim..
sabah kahvaltı hazırlarken, deniz kenarında otururken, sahil boyu yürürken, eve dönüş yolunda ve elimdeki tüm kelimelerde bir sen düşüncesi. özlüyor ve gün geçtikçe daha da benimsiyor ama hiç bir zaman şaşkınlığımı yitirmiyorum. gözlerine baktığımda, uzaktan hayran hayran izlediğim günlerden sonra olayların akışı filmin takıldığı yerden tekrar ediyor.
bıkmadan izlediğim en güzel film..her gün tekrar başlıyor beynimde.

03:20 14/06/09 Pazar
Seda Zengin

ne? ne? ne?

2009-06-13T12:28:00.003+03:00

zaman hata versin,
ve sıçrasın ileriye.

sizi bilmem ama
şu sıralar dünyanın en mutlu kızı benim,)

bitti

2009-06-07T19:19:00.002+03:00

arabanın camı açıktı ve hızlı gidiyorduk.
nefes almama ruhsat vermiyordu rüzgar.
arada ellerimi camdan çıkartıyordum
hiç bulut yoktu.

oturduğum yerden bıraksam kendimi
bir an atmosfere havalanacakmışım gibi..

boğazımdaki yumruk toktu ve canımı acıtıyordu.
umursamıyordum.
tüm acelemizle şehrin en güzel otobanından geçerken,
2 akut damla daha fazla tutunamayarak yanaklarımdan süzüldü.
nereye gidiyorduk?
karmaşayı sevmiyordum artık ben.

etrafım, olağan hızıyla yenilenirken
ağır çekim bakakalıyordum insanlara, şaşıyordum olaylara
ve zorunlu ayrılıkları sevmiyorum ben

burnumun direklerini sızlatıyorlar.

Işık..

2009-06-07T05:51:00.004+03:00

sabahın erken saatlerinde yüzüme vurunca yüzümü güldürdü.
..
böyle uyanmak güzel bi'şeymiş,)
zira uzun zaman olmuştu..

After all these years; ''For Today''..

2009-06-06T03:27:00.003+03:00

I saw a pearl of wisdom
in the spirit of a man
as he saved
the day he lost.

Time will say I told you so
if we look back in regret.
Never give a day away.
It won't return the same again.

Nothing can last
there are no second chances.
Never give a day away.
Always live for today.

benim için özel biri' ne armağan..

Another Day in the Life of Mr. Jones

2009-05-28T13:59:00.005+03:00

sirkeci-eminönü günleri köprüden karaköye geçmeye özlem..
damla sakızlı türk kahvesi ve bugün, güzel..
,)

Foto: Galata-29 ‎Haziran ‎2008 ‎Pazar- Soida

Ve eve dönerken anlıyorum ki

2009-05-26T21:03:00.005+03:00

''self-control'' gerçekten mühim bi olgu.

öfkemi kontrol etmeyi acilen öğrenmeliyim..

burada dursun bu şimdilik.

know-how

2009-05-25T00:43:00.003+03:00

riding on this know-how
never been here before
peculiarly entrusted
possibly that's all
is history recorded?
does someone have a tape?
surely, i'm no pioneer
constellations stay the same

just a little bit of danger
when intriguingly
our little secret
trusts that you trust me
'cause no one will ever know
that this was happening
so tell me why you listen
when nobody's talking

what is there to know?
all this is what it is
you and me alone
sheer simplicity..

only for our secret..

şarab..

2009-05-24T23:24:00.004+03:00

kolay ve kısa süren günlerden giderdik hep.
şimdi dönüp bakıyorum daha hızlı işliyor zaman, çok şey değişti belki de göremiyorum.
ege ve akdeniz hep aynı ama. gezmeye doyamayışım aynı.
sezon açılmamışken gittiğimiz pansiyonlar aynı,
sadece yatak ve klimadan oluşan odalarda:
beyaz çarşaflar aynı kokuyor mesela.
...
göğün nikotin kokan yanında gözlerim yaşardığında,
sığlalar boyu rüzgar vuruyorum suratıma.
cereyan ediyor,
kapı kapanıp ayna kırıldığında,
fötr şapkalı adamlar yerlere dökülüyor.
...
tutup herhangi bir zamanda farklı bakıyorum fotograflara.
dikkat edemediğim tipler görüyorum herhangi bi yerinde.
sonra algıda hiç seçici değildin de sen.
ben yine çağrışımcıyım.
...
dağılmasın bulutlar; bu şehir yağmurlu güzel.
çakıl taşı korkusu sarsın sokağı.
sonra caddeden Impala geçerken buz mavisi,
balkondan seyre dalıp da avucum çenemde..
...
öğle tatilinde gazete okuyan memur bir babanın
geceleyin anahtar sesiyle yatağa giren çocuğu..
yeter sayıda kırılacak eşya yok burada,
daha fazlası yok.
...
ya ben şimdi,
kalkıp bir şişe şarap açıp, içimdekilere döksem.
elime hiç söylemediğim bir şarkı düşse,
avuçlarımı koklasan.
...
ayın 30'unda
otururken kaldırımda çıkıp gelsen,
gülsem,
tereddütsüz sarılıp,
omuzlarını öpsem..

foto: ada vapurunda-istanbul-soida

sandığım şey..

2009-05-22T20:40:00.003+03:00

kâbus..
sıçrayarak uyandım,
sokaktan bir ambulans geçiyordu tam da.
siren sesine tahammül edemem ben;
tüylerimi diken diken eder hep.
sonra ezan okunmaya başladı,
saate baktım güç bela doğrularak yatağa oturdum.
uzun süredir sırtım ağrıyor.

sıkıntıdan saçmalamak.

2009-05-19T19:57:00.002+03:00

bitirme tezim bitsin artık.

haftalardır yazmaktayım zira canıma tak etti.

kayıtdışı

2009-05-18T21:18:00.004+03:00

lanet olsun bana.
hep yaramaz hep illegal.
hep telaş hep sancı

düşmeyelim yalana,

şimdi nefesimi tutuyorum,
rüzgarlar bende kalsın..

sonra

2009-05-13T00:04:00.004+03:00

okumakta olduğum son okul da bitiyor.
şimdi:

ben buradaki tüm yaşantılarımı nereye kaldırayım?

gençliğimin en güzel yılları geride mi kalıyor artık?

içimi kaldıran bir şehire dönmek zorunda mıyım?

far from refuge

2009-05-10T02:24:00.005+03:00

herhangi bir gece
deliler sokaklarda düşmüş,
tüm naralar
içki şişelerinde eko.

sonra..
en çok da eve giden yolda üşürken,
şimdi avuçlarımızdan kayıp gider.
bir okul boyu,
çuvala girmiş günler boyu,
gecesi gündüzü belli olmayan şehirler boyu..

-içinden ne geçiyor?

Yağmurun Yağması İyidir..

2009-05-03T18:22:00.003+03:00

Sonra o gider sesini yıkardı
Telefonda saatlerce seviştiğinden
O diye biri vardı galiba
Ağzı da iyice vardı galiba
Gece çiçeklerinden bir orman
Pejmürde atlar pahasına

Bira içerken saçları uzun
Parmakları korkunç ve kalabalık
Bir gece Aksaray' da hiç unutmam
Yüzümü ellemişti galiba
Denize doğru gittikçe artan
Bu yüz benim yüzümdü olsa olsa

Yakasında kocaman bir düğme
Sevinci bitiştiren acıya
Ayıran kuşkuyu inançtan
Yağmurun yağması iyidir
Bir çerkez mızıkası gibi rengârenk
İki adet kuş çantasında

Alfama..

2009-04-29T19:08:00.005+03:00

Tüm açmazların ve içimi sıkan insanlarınla,
değersizliğinden bir an olsun şüphe etmediğim
geçmiş zaman anlarınla sen burda kal İstanbul.

ben gidiyorum..

Bagatelle..

2009-04-27T12:11:00.002+03:00

bana mı öyle geldi?
yoksa gerçekten öldün mü?

restore

2009-04-26T01:45:00.006+03:00

sonra gittik.
acelemiz yoktu
ama yine de çok sürmedi dağılmamız.
roman çizildi,
yere döküldü ve rüzgar hızla süpürdü yazı.
yaz ki ne yaz..
susuzluğumuz, açlığımız mezarlar boyu.

ilk aşklar alkışlarla sona erdi.

bak bu elimdeki;
15 yaş gençliğimde bir fotograf.
ve annemin saçları bir gecede beyaza vurmuş..

kandırma beni artık.
yorgunluğum, sakin denizler boyu yüzsem geçmez.
ah içime dert ne kırdıysam..

ne hırçındık, ne aptaldık, ne toyduk..
göremedik çocuktuk.

sonra yaşadık yine de pişman olduk.
güzelmişiz gibi sanki..

fotograflar çekildi ömür boyu.
kimse bilemedi acelesinin nedenini.
davranışlar, durumlar, senetler bozuldu.
kaçtık kurtulduk.
sokaklardan anlar kopardık, kitaplarımıza ayraç yaptık.
dönüştük, karşılaştık ve yüzler tükettik karşılaşmalar boyu.

dövüştük, devindik
değiştiğimize hiç inanmadık.

güzel foto için Serin Üçer' e teşekkürler..

hush now..

2009-04-26T00:43:00.003+03:00

tüm hesaplar açık.
kimselerin olmadığı yerlere gitme arzularımız tavan.
gel gör ki mecalimiz yok ya da paramız..
olsun canımız çektikçe memnun diğer yanımız
sonra

-nasıl gidiyo?
-ite kaka..itiyosun gidiyo işte.

tıynetini..

2009-04-10T01:45:00.003+03:00

tüm hırsımı çıkardım işte.
araba kötü gözüküyodu yalnız:)

artık sokaklar tekin değil!

denize gidelim..

2009-04-07T18:49:00.005+03:00

bana* mı öyle geldi?
yoksa geçerken gülümsedin mi?

*ukte

foto: Muğla- Göltürkbükü-2008 sonbahar-soida

aynı kara..

2009-04-05T22:17:00.008+03:00

şimdi herkesin sonsuzdan geriye saydığı bir yerde
tek olduğunu iddia eden adamlar geçiyor yanımdan.
bilmiyorlar..

-kısa bir süre öncesinde-
tüm illegal yollarıyla bir şehir yıkılıyor arkamda.
önüm deniz, önüm falez, önüm yar.
kokusu geliyor burnuma dokunduğum herşeyin.
sonra sular çok çabuk akıyor..
ve çabuk silinmekte sureti hissiyat dediğinin, sakil.

-sonrasında-
önüm, arkam, solum, solum?
yanaklarım yanıyor ve geri bakamıyorum.
herhangi bir film castında akıyor yüzün,
henüz biterken salonu terk ediyorum.
çabuk siliyorum artık.

sarılmayı bıraktığım yalanlar bir yitik arazi.
para etmiyor günlerinin hiçbiri.
sorgu sual yok.
dikkat ettin mi?

sonraları bir perşembe, öğle sonrası şehir sessiz,
akşam geliyor, sakin..

ve henüz minibüs durağında ellerimin yaşlandığını farkederken ben..
vücudum yeknesak çalışır,
gözlerim aynı..
saçlarım hala uzun ama.

bir perşembe
senin yalnız uyandığın bi sabahın öğleden sonrasında
karşılaşırız umulmadık..
göreceğim son perşembe
bir' i geçer yanımdan.

sonra,
biri kaybolur.
biri düşer.
biri unutulur.

stop all the clocks

2009-03-26T14:33:00.004+02:00

her gün kayda değer bir çok şey yaşıyoruz burada.
hepsini çoktan unutmuş oluyoruz yatağa girdiğimizde.

fotografın tamamını parselledim önce,
kısıtlı gökyüzünü elektrik kablolarıyla dört parçaya bölüyorum şimdi..

sol üste iyi dileklerimi yerleştiriyorum,
unutmadan bi tutam sade-sos gezdiriyorum tatlı kaşığıyla.
sosun tarifi yok, ruh halime bağlı olarak yoğunluk ve tadı değişiyor,
ancak şimdilik mayhoş bir tatlılığa sahip ve kıvamında.
kaşıkta kalanı kendime saklıyorum bu arada.

geri kalan 3 parçadan birine aldığı kadar huzur doldurup
diğerlerini boş* bırakıyorum.
ve şimdilik bu haliyle tekrar yerine yerleştiriyorum.

*boşluklar için daha sonra bi ara düşüneceğimdir.

foto: soida-2008-istanbul

sometime ago

2009-03-25T01:15:00.005+02:00

şimdi sadece beklediğim bir anın hayali,
uzun zamandır istediğim bir yol,
gidilecek yer,

ve hiç durma;

geç yara,
arıt beni, tüm zamanları damıt.
sol yarım, kemik.

oluştuk biz,
sür hadi gidelim..

foto: 2008-Muğla-Soida

2009-03-23T23:39:00.003+02:00

''Elimize bir kitap, diyelim ki bir ilahiyat veya metafizik kitabı aldığımızda şöyle soralım: Nicelikle veya rakamlarla ilgili soyut bir mantık içeriyor mu? Hayır. Gerçeklik veya varoluşla ilgili deneysel bir mantık içeriyor mu? Hayır. O halde ateşe atın gitsin, çünkü lafazanlık ve hayalden başka bir şey içeriyor olamaz.''

David Hume

2009-03-17T09:48:00.003+02:00

burning every bridge that I cross
to find some beautiful place to get lost..
hı-hım.

Kar

2009-03-10T21:43:00.013+02:00

ve ahir ömrümde bir ilktir Muğla' da karı görüşüm.

fotolar: muğla-şubat 09'- soida

bi dk

2009-03-10T21:26:00.006+02:00

yazdı ve rüzgarlıydı hava,
datça' nın herhangi bir koyunda.
annem denize girmek istemişti..

foto: muğla-datça-soida-2008 yaz

losing the star without a sky..

2009-03-08T18:09:00.005+02:00

we have filled the worlds without subjects, which we dream of together..

think of someone

2009-03-01T13:02:00.006+02:00

-farkettim ki uzun zamandır farkedememişim birşeyleri.

kimilerine göre düzgün ilerleyen bir hayatın içinde oturuyorum ve fakat zaman zaman dengesiz, tutarsız hareketlerim var. insan uzağında olduğu şeyleri çözemez bazen. hani dur bi şöyle objektif, bütün bakayım desen de olaya vakıf olmak için eldeki doneler yetmez ve elbette yaşamak gerekir bazen.
Kaldı ki kimse bir örnek olaya aynı endişeyle yaklaşmaz, aynı tepkiyi vermez. gelgelelim kimsenin derdi kimseyi bağlamaz da. sevgili, eş, dost farkettirmiyor. mantıksal uyum beklemek saçmadır yani.
insanlara verdiğim limitleri kendi kendime aştığımı buna mukabil fazlasıyla hırpalandığımı farkettiğimde yaptığım sert çıkışlar beni keskin ve agresif tanımlı birine dönüştürüyor olabilir, doğrudur. tahammülsüzlüğüm, sabırsızlığım ve tezcanlı oluşum bazı durumlarda hata yapmama vesile de olabilir. oysa ki kimse hak ettiğinden fazlasına sahip olmamalı..
Eşitlikçi bir yaklaşımla; limit sonsuza giderken kimin ne yaptığının bir önemi yoktur ancak kısıt fonksiyonunuz varsa ve gerçek değişkenlere dayanıyorsa, işte o zaman ikili ilişkilerde karşılıklı özen ve dikkat daha ağır basar.
sonra duyguların yanıltıcı olabileceğini, en duygu adamıyım diyenden bile korkulabileceğini, güven duygusu oluşturmada esasen duygusal davranmanın hiç bir zaman yeri olmadığını gördüm bir kez daha. zira değişken duygu halleri verdikleri kararları etkileyenler için duygusal olmakla karşı tarafta güven duygusu oluşturmak arası bir illiyet bağıntısı oluşturmak namümkün.
bugün hissedilen bir duygu yarın reddedilen bir karşıt duygu, suçluluk, utanç duygusu vs..
hissiyat.. ''düşünce''ye yön verdikçe yanıltır insanı. buna mukabil önce rüyalara daldırır sonra gerçeklere batırır. bir ''his''in düşünceye dönüştüğü o dar vakitte kör noktalarını sorgulamadan çıktığınız yol henüz yarısında bile değilken pişman edebilir sizi.
üzülmeyin kararlarınıza.
değiştikçe dönüştüğünüzde, pişman olmayın.
yaşayın ve unutun gitsin..

foto: Muğla- Dalyan Gölü- 2008- Soida

uçuştu..

2009-02-21T19:31:00.004+02:00

Beyazıd' da farklı akıyor gün.
biz gelip geçerken
caddelerde ''bir'' zaman işliyor
ve hep aynı saati gösteriyor.
sonra ne oluyorsa avuçlarım ellerine değdiğinde,
Sarayburnu' ndan atmosferde bir yere doğru
uçuşarak gidiyor aklım.
yaramaz çocuk gibi çekiştiriyorum kolundan
oraya gidelim, buraya bakalım, şunu yiyelim, şurda biraz oturalım
o vakit;
akşam eve gidince yiyeceğim azarı bilip daha çok azdığımda,
yanaklarımdaki haşarı pembelik renginde gülümsüyor dudakların.
..
günlerin hepsi çuvala girmiş.
acelem, erteleme hatasına düşmemekten geliyor.
şikayet etmeden günübirlik seyahatlerde buluşuyoruz.
..
seninle gezdiğim her alemde
daha önceki anlara reset atıp
anlar biriktiriyor,
kareler kaydediyorum hafızama.
..
heyecanım en deli çağlarını yaşıyor,
aklım en olgun zamanlarını,
vücudum nerede?
gözlerim kapalı bir süre
cevabını bilmiyorum.

işte sonra,
aklımdaki tüm sorulara toplu bir cevap arz ediyor nüfuzun
ve seninleyken üreteceğim tüm soru işaretlerine de..
hissiyatın tanımıydı anlatmıştın anımsıyorum;
seni seviyorum.

Elizabeth Reed

foto: beyazıd-Liz-2009

2009-02-19T20:25:00.006+02:00

zaman zaman özleyebiliyorum ben.
anlaşılmıyor..
sonra ansızın dan dun.
çoklukla inciniyorum ben.
soğu sen.
ben düşeyim uzağa.

foto: 2008-muğla-soida

I am not surprised

2009-02-04T11:20:00.006+02:00

bildiğim bu gerçekler canımı daha fazla yakamazdı heralde..
gözyaşlarına kıyamadığım insanların ağlaması, kendimi zaman zaman sirk akrobatı yapmama sebep olsa da elimden gelenin sadece ip üstünde dikkat dağıtmak olduğunu bilirim.

sevmek, bunu dile getirmek ya da bunu yıllar boyu saklamak.

üzmek, bundan sıkılmak, ama yine de zaaflara yenilmek ve nihayet üzmenin bir adım ötesi; kırmak akabinde parçalamak.

ötelemek, ötelerken unutturmak, vazgeçmek, amaçsız kalmak çıkılan yollarda.

bu zamana kadar yaptığın herşeyi zaaflarının belirlediği doğruysa, sadece kendini düşündüğün için bencil, ve onlara teslim olduğun için yeniksin.
ve ölüm diye bir şey var bilir misin?
tüm sözlerin sustuğu bir yerde bekliyor seni, sabahın kör vakti ya da tüm eşeklerin eşref saatinde..
böyle zamanlarda kilometrecelerce uzaklaşma isteği uyandırırsın insanda. arkanı dönüp gidemediğinden yenik düştüğünü bilirsin. tüm tartışmalar körelir o odada.
susarsın bilirim, kafandan çabuk atarsın. canın sıkılmaz.

sokak ortasında

2009-01-26T20:16:00.008+02:00

yüzümü kaçırıyorum gülerken,
sokak ortasında atışıyoruz işte tatlı tatlı.
adımlarım duraksıyor ve bakıyorum,
daldığım yerden çıkarken farkediyorum ki fazla bakmışım
neyse canım.. bir kaç dikkat dağıtma hileleriyle durumu toparlıyorum;
bir öpücük konduruyorum yanağına, devam ediyoruz yürümeye.
(iyi alıştım yalnız dikkat dağıtmaya)
..
gülmekteyim son zamanlarda bir hayli:)

''evet işte bu!''
gerçek anlamıyla nefes alıyorum,
ellerim hiç olmadığı kadar sıcak,
nabız dengesiz, doğal.
bir de vücudumdaki adrenalin seviyesine bağlı olarak,
ara ara asfalt ayağımın altından kayıyor.
çaktırmadan yadırgıyorum bu durumu ama şikayetçi değilim.
..
farketmek birini,
gerçek olduğunu hissetmek.
O' na anlamlar yüklemek.
zamanlar paylaşmak başbaşa.
hiç olmadığım kadar güzel.

ben aşığım.

kutu

2009-01-13T23:19:00.008+02:00

beyin yanıltır insanı;
öyle ki aklınızın size oynadığı, bir dizi oyundan başka bir şey değildir olan biten.

yarattıklarınız hayallerinizle sınırlıysa;

her oturduğunuz bar sandalyesi, geçtiğiniz sokak, her beklediğiniz kaldırım
henüz kimselerin oturmadığı, geçmediği, basmadığı noktalar kümesiyle doludur.

sonra bir ''aralık'' vakti,
ayaklarınız sizi bilmediğiniz yerlere sürüklerse
Elleriniz aralıklara girmeye ürker.
tüm temaşa etrafınızı süsler
işte ne yapacağınızı kestiremediğiniz
o vakit;

''eşdeğeriyle yan yana yürürken
cehennem sokağında birey olmak..''
..
''bir'' iken birey, bireyken üvey,
sonra uyumakla ayılmak arası bir sabah.
gözümü açmamla birlikte
mudil olan her olguya neşrediyor yüzün
bir yerlerde, tüm kötü fikirleri beyaza boyamak gibisin.
yer yok şakaklarımda karmaşaya.

..
giysiler, sadece kusur örtmez.
dilin söyle(ye)mediğini, kapatmak ister ama çoklukla beceremez.
ten, insanı örtendir
ve giysiler
çokluk dikkat dağıtırlar,
sonra bir gece yarısı gerçeği sabotajdan hesaplaşmalar boyu açığa alınırlar.

ve..

''ve en inceldikten sonra
ilkel sözcüklerle konuşmak seninle.''
..

varılacak yerlere giden yollarda,
zaman, gökyüzüne baktıkça neşreder kol saatime.
nevadır yıldız, sesi soluğu kalmayan oda camları için.
cam;

''saat beş nalburları pencerelerden
madeni paralar gösteriyorlar
yalnızlığı soruyorlar,
yalnızlık, bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.''

beyin, avutur insanı.