çocukluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
çocukluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Mart 27, 2010

evde bir canavaryus.






Dünyanın en sorunsuz ve mutlu çocuğu.Gülüşünü yirim..
Güzel çocuk bu'dur..

Fotograflar: Soida- model: Ozi:)

Aralık 26, 2009

Ada' dan.







Suda Soida.


Fotolar: Kınalı Ada-Soida

Kasım 18, 2009

I will sing u a song

Merhaba,
kafamda filler ..

bok gibi istanbul günlerinden birinde,
Caanım dostum doğdu bugün.
yürüdü, koştu, incindi, güldü, sevdi.
sonra geldik.
öptüm, sarıldım..
dudaklarını büzdü.. gülümsedi.

iyi ki doğdu, iyi ki!

Nisan 26, 2009

restore



sonra gittik.
acelemiz yoktu
ama yine de çok sürmedi dağılmamız.
roman çizildi,
yere döküldü ve rüzgar hızla süpürdü yazı.
yaz ki ne yaz..
susuzluğumuz, açlığımız mezarlar boyu.

ilk aşklar alkışlarla sona erdi.

bak bu elimdeki;
15 yaş gençliğimde bir fotograf.
ve annemin saçları bir gecede beyaza vurmuş..

kandırma beni artık.
yorgunluğum, sakin denizler boyu yüzsem geçmez.
ah içime dert ne kırdıysam..

ne hırçındık, ne aptaldık, ne toyduk..
göremedik çocuktuk.

sonra yaşadık yine de pişman olduk.
güzelmişiz gibi sanki..

fotograflar çekildi ömür boyu.
kimse bilemedi acelesinin nedenini.
davranışlar, durumlar, senetler bozuldu.
kaçtık kurtulduk.
sokaklardan anlar kopardık, kitaplarımıza ayraç yaptık.
dönüştük, karşılaştık ve yüzler tükettik karşılaşmalar boyu.

dövüştük, devindik
değiştiğimize hiç inanmadık.

güzel foto için Serin Üçer' e teşekkürler..

Ağustos 27, 2008

kimse sevdiği işlerle uğraşmıyordu.


herkes sadece bir gün gerçekten mutlu olabileceği hayaliyle çırpınıyor kimse bir yere varamıyor çokluk çıkan ilk fır'sat'ta hayallere el sallanıyordu . herşeyin ileriye dönük planlar dahilinde işlediği yerde zaman kavramı pek de mukteza değildi hani. ve en çok içimizdeki geleceğe ait endişe yakıyordu canımızı.
ya kopacaktık tüm bu planlı psikopatlıktan, kopuk yaşayıp kopuk ölecektik. ya da sorumluluğa boğulup birer robota dönüşecektik. ama seçimler bizim seçimlerimizdi ve sonuçlarına katlanmak zorundaydık evet. ya baştan empoze edilenler, seçimlerin sonucu değil ki onlar tepeden yağıyorlar.
ne kadar fazla sorumluluk o kadar çok yük.
ne kadar az sorumluluk o kadar çok surat, o kadar çok aylak, yaramaz etiketi.

biz çocukken, çocuklara sorumsuzca gezebilme hakkı tanınmalıydı oysa. günlerce değil belki ama çocuk olduklarının farkına varabilecekleri kadar.
hep başarı zorunluluğu, mükemmeliyetçilik savaşı. sunulan düzene ayak uydurma zorunluluğu, kimselere yenilmemek için ezme, sürreal mutluluklara tamah edip gülme, ele güne karşı yalandan kurgulanmış hayatlar yaşama sorunsalı.
işin garip tarafı;
kimse istemezdi böyle hayatlar yaşamayı.
nereden geliyordu bu antagonizma?
bize öğretilen değil miydi; gerçekte her bi şey ya beyaz ya siyah..


güzel foto için Akın' a sonsuz teşekkür..

Ağustos 01, 2008

uçuştu..


zihni bulandı..
suyun en berrak tarafında bilinçsizce yüzüstü yatıyordu. gözlerini diktiği kuma oyunlar oynuyordu aklı. bir kaç kırık midye kabuğu vardı ve yüreği ağzındaymışcasına atarken saçları suya dağılıyordu. elleri uyuşuyordu kızın ve zihni hala bulanıktı, tek bir ''O'' fikri vardı ortada.
kimseye beslemediği sadakat. kimseye duymadığı güven, yanlış zamanların, yanlış denizlere döküldüğü yerde sadece dalga oluyordu beden. en nihayetinde büyüydü bu yaşananlar. kimse bozamıyordu çünkü kimseler bilmiyordu..
suda takla. kafasını kaldırmasıyla oksijeni ciğerlerine çekmesi bir oldu. ve tuz bir miktar ciğerlerine doldu. canı yandı sandı çocuk, ama kızarık gözleriyle gülümseyince kız, çocuk da rahat bir nefes aldı.
hani başlangıçlar her zaman bitişi barındırır içinde. ama kimse başlarken düşünmez bunu. enteresan insanoğlu; bilinç başlarda hep kapalı, duygusal tüm zamanlar, anlamlar yüklü her eşya. ama zaman açıyordu işte usu. kimse ölene dek mutlu olamıyordu..
kız daha çocuktu hani. salak saçma çocukluklar değildi, sadece kırılgandı hala. acemiydi ve alabildiğine güzellik akıyordu şapşallığından. çocuk hep dayanaktı kıza, kız çoğunlukla ilgi alanlarını değiştirip duruken. çocuk uzundu ve sessizdi..
nereden nasıl başlandığı meçhul, garip bi çekim. deniz her yerde ''Bir'' di ama akıntılar hep ters.
içlerinde hep bir yaşanmamışlık hissi; elma tatlı, elma çekici.
sadece sarılıp uyuma isteği bir yerde zamansız. denizlere dökülme isteği umarsız.

gözünü açtı..gülümsedi kısarak gözlerini, iki omuzda iki ben gördü aynada. ellerini omzunda gezdirdi. içinden tüm iyilikler geçti..bir erdem değildi belki, ama düşünceydi ve yasak değildi düşünceler. idealar dünyasıydı bu ve tüm doxalar büyüydü.

bir kız bir çocuğu severken denizlerde kayboluyordu bilinçler. hesaplar yapılmıyordu zihinden. en saf hali değildi ama en karmaşasız sevgiydi aradaki. ve zaman tüm formları kazandırıyordu sevgiye, yaşanmışlık hissiyatı haricinde..

Mayıs 31, 2008

vapurda..

iskelemize yanaşmakta olan gemi direkt hareketle
adalar-çocukluk seferine çıktı..




gidenler bilir..adanın arka tarafındaki plaj kışın ayrı güzeldir.
ilk bakışta terk edilmiş görüntüsü verse de
bi dünya başıboş köpek arkanızdan koşarken soluğunuz kesilebilir=)
işte ''köpek saldırırsa koşma, kaçma ölü taklidi yap'' felan tarzı cümleler o anki ruh halinize bağlı olarak pek bi işe yaramıyo.
biz o gün bunu anladık Akın'la.
o gün hepsi ayrı güzeldi;
tom amcanın kulübesi..
ve yosun kokusuna kırık midye kabuğu..