mutsuzluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
mutsuzluk etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Eylül 17, 2009

olmadı..

yapamadım.

Aralık 29, 2008

I hate nightmares!

and then hate you since you' ve been..

Kasım 02, 2008

velhasılıkelam..


can sıkıntısı ne fenaymış.
sabah ezanıyla beraber kedilerle yürürken.

çiftçi arabası toros' tur, kremdir rengi, köyler uzak ve sessizdir.
otostop gece çekilir, ama dostun 3. süne ihtiyaç duyulur.
eksiklik vazgeçirir.


kayan yıldız mı yoksa uzay mekiği mi?
bilemedim.
sonunda var gücümle candan öte birine teslim ettim.

canı acıdı, aynı cümleleri düşündük ve acı acı gülümsedik.

çalıntı viski şişeleri..

karamel tadı.

ağdalı günler boyu geçmiyor burada sessizlik.
...
kıramıyorum, üzgünüm.
yapamıyorum, kızgınım.
....
inan,
bir önemi vardı elbet.

ağır ama tok tadın.
gözgöze geldikçe yutkunamadım.
an birdi ve geçti.
inan, sonrasının bir önemi yok.

Ekim 31, 2008

yazdığım bir şey yok.

en pejmürde rüyalarımın bile bi yerinden geçip gitmen.
kısıra büyütülen tek hayal.

gerçeküstü mantık, sınırlarımı aşan kurgulara kalkışırken.
bir de sabahlar..


gerçek ol isterdim, değilsin.

Eylül 19, 2008

Kafkâ Günlükler


koca yaz bitiverdi işte..
kazak giymeyi özlemiştim ben de zaten. kurs bitti staj bitti.hem artık mustafa amcanın da tadı kalmadı. fena soğuk yaptı hava nitekim.
özledim evimi. dönüş için biletimi aldım bugün. son çayımı içerken gazetesini iade ettiğim çocuğa gülümseyerek teşekkür ettim. farkettim gözlüklerinin altında gülen gözlerini.biraz daha dikkatli bakınca elâ olduklarını da farkettim sonra kendime gelip ne aradığımı bilmeden çantamı karıştırarak kalktım. rüzgar esti ben hırkamı giyerken ve gözlerim yaşardı uzaklaşırken. düşündüm uzun uzun..ne yazık gidiyordum, arkamda bir şehir, şehrin içinde dostlar, bir anne..şehrin içinde yaşanmışlıklar, kahkahalar bırakıyordum. kaçamaklar bırakıyordum caddenin kenarına sanki benim değillermiş gibi. sokak köşelerine bakıyor çizgilerle ilerliyor hep aynı çizgide yürümeye özenerek uçuşan saçlarımı zaptedemezken duvarın üstünde bir çift görüyorum. gayet sürreal sevişirlerken içimden gerçek mutluluklar diliyorum. merdivenlerde çocuğun biri '' aa senin bende fotoğrafların var'' diyerek şaşırıyor. farkında olduğumu söyleyerek devam ediyorum. mustafa amcadayken çekmişti arkadaşımı çekiyorum bahanesi gizli bir edayla. yemiş miydim? tabii ki hayır. umrumda mı? tabii ki hayır.
aslında çok da haksız değildi annem. bazen hatta çoklukla abartıyordum. katı davranıyordum kendime. duygudan eser kalmamış neredeyse. kendimle ilgili hemen her kararım yüzlerce mantık süzgecinden geçiyordu. mutlu muydum?
cevap veremiyorum. sadece spontane günlerden oluşan hayatıma yön bile veremiyorum esasen. en çok sevdiklerimi bile tiksinerek red ediyorum. hiç bir şeyden emin olamamanın duvarına beklentiler adına bir çentik daha..sevilen herşey değişti. kimseler duymadan hem de. dönüşümden öte deyişim o ki ''değişim''. ne yöne bilmeden hem de.

Eylül 02, 2008

..

Last night I dreamt
That somebody loved me
No hope no harm
Just another false alarm

Last night I felt
Real arms around me
No hope, no harm
Just another false alarm

So, tell me how long
Before the last one?
And tell me how long
Before the right one?

The story is old I know
But it goes on
The story is old I know
But it goes on

goes on
And on..
goes on
And on..

Ağustos 23, 2008

sevgiliye..


zamanın gençliğimize engel teşkil etmediği yerdeyiz ya..
tek gayemiz mutlu uyumak artık. hırsı olmayan insanların sadece gönül tokluğuna çalıştığı,
ağaç evlerde akşam olunca güneşe nazır deniz, uykuya dalınan yerdeyiz sevgilim.
dalgaya karşı yüzerek mutlu, deniz minaresinden tokalarımı dizerken sen..

sıradan günleri huzurlu geçirip, mutlu sonlandırıyoruz.
beklentilerimiz aşmıyor yaşantılarımızı. henüz yaşlanmadık ama yaşadık en büyüklerini tüm o heveslerin ve içimizde ukteler yok artık. çok elzem değil şehirler, yollar kumdan artık ve asfalt sıcağına uzak, rüzgarın kapıları değil ağaçlara çarptığı yerde delice dönen rüzgar güllerine dalıyoruz..

uzağındayız en sevdiklerimizin, özlemekteyiz de muntazaman. ama uzak ve mutluyuz bak. günlüklerimiz kime ulaşacağını bilmeden şarap şişelerine yarenlik yapıp da açılıyor denize her akşam.
lodos çıkıyor..
lodos çıkıyor.. ve tüm güzelliğiyle bir doğa şamatası döndürüyor başımızı..uçuşuyor saçlarımız kaçarken yağmurundan..derken deniz sesleniyor..
gözgöze gelip kulak veriyoruz çağrıya.. tüm deniz sakinleri memnun, su sıcak dahası güneşin henüz battığı saatte gökyüzü pembe, mavi..

işte o gün tüm dileklerim sana adandı küçük sevgilim.
ama artık çok mavi günlerde griye karışıyor zihnim..
bil isterim artık kimselerin bilmediği yerde yaşıyorum..
zayıf suratlı hırsızlar geçiyor caddeden..
kimseler uyumuyor güvensizlikten ve en çok sokak lambaları konuşuyor arsızca..
aralık sonu gibi bir zaman dilimini bencil iklimlerle paylaşıyor sadece kuru ayazı soluyor, ciğerlerime bir miktar karbonmonoksit salık veriyorum sabahın 4ünde..

kuru öksürük gevrekliğinde uykunun en güzel yerinden uyanıyorum sana.
farkediyorum, üzülürken..

güzel kare için Serin' e sonsuz teşekkür..

Temmuz 19, 2008

artık..


bundan sonra kimse kimseye söz vermesin?
konu önemli değil, her bi şey muallakta kalsın.
sözler yerine getirilmeyince kalpler kırılmasın.
zoruna gitmesin bi şeyler birilerinin.

tüm beklentiler yersiz artık.
''sonsuza dek'' kavramı daha bi şekillenince..
dedim ya kimse kimseye söz vermesin?

ben artık öyle yapıyorum.
tüm saydıklarımı kanırtıyorum evet. farkındayım; dönüşüyorum.
dönüşürken, eksiliyorum. bir çok şeyi etrafa saçarak ellerimle..

üzgünüm, çok üzgünüm..
ben artık öyle yapıyorum.

Temmuz 13, 2008

sonra ben..


kafamı kaldırdım, gökyüzünü gördüm.
boş pencerelerine göğün, kafesten bakıp da..


yutkundum özlerken,
boğazımın kuruluğuna;
gözlerimi kırptım,
sı'rretti aklım.

kürek mahkumu sandım kendimi,
hiç bitmeyecekmiş gibi
mavi yağmur yağdı gök.
ben yağmurluksuz kaldım.

bardaklar düştü yerlere, kırıklarına yalın ayak bastım.

uzağımdaydın..