last night I dreamt that somebody loved me etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
last night I dreamt that somebody loved me etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Nisan 04, 2012

19

Söz ne, kelam ne?
ağızdan çıktı ve öldü kuş.
rakı kadehiyle edildi bir sofrada. yersiz kaldı..
birşeylereksildisanki.

sonra uyudum:

"Dün sabaha karşı kendimle konuştum
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum
Yokuşun başında bir düşman vardı
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum."

*özdemir asaf -benden sonra mutluluk

Ekim 09, 2011

Ne yani?

Sonra günün birinde zırt diye çıktım gittim. Bu da zor olmadı.
Sonra hiç olduramadığım yerler var resimde. Düşünmeyi bıraktım.
...
Sonra kuzucuklarım evlendi. Mutluluk uluslararası bulaşıcılığa sahip bi olgu. Seviyor, seviliyor olmak herşeyin ilacı. Güzellik; öz ve biçimin akıllsız insanların anlayamayacağı oranda bileşimi.
...
Gel gelelim zaman da çabuk geçiyor. Hava soğuyor, güneş daha erken batıyor ve yine de iç huzur zamanla kendine gelmekte. Dedik ya zaman diye şımarır şimdi her lafın ardından.
...
Nedir bu gözlerdeki boncuk hevesi? Etrafıma dönüp bakıyorum sonra ne kadar da çok ağaç var. Ve nehirler bisikletleri terk etmek için değildir. Zaman pas lekesini sevmez. Bak yine!
...
Hep mi hatırdasın? Olduramadık ya biz seninle şu işleri, hep kalacaksın değil mi orada bir yerde. Tamam herşeyin bir yeri var ama zamanı yok sanki. Ne dedim ben?
...
Gerçek olgusunu en çok kaybettiğim zamanlarda, bir berenin ağaca takılması, yırtık bir kotun saçma sözcüklere boğulması ya da mulen ruj içmek. Didişmeyi özlediğim, bu sana.
...
Sonra Karşı'da bi gün evde oturmuş film izliyoruz neden bilmiyorum bacaklarım titriyor, battaniyeler yetersiz... Özlemek için sevmeye gerek yoktur, paylaşım yeterlidir.
...
Sonra uzaklık fiziksel olduğu kadar içsel de bi mevzu. Ve sen beni unutuyorsun da aslında. Bilmem ki, bilemem.
...
Sen en iyisi bi bardak su ver bana. Yatır beni, ışıklar açık kalsın, uyanınca kapatırım. Belki başımı yatakta bırakırım, sonra sahile inerim olamaz mı?
...
Bence olur.

Mayıs 03, 2010

03:37

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired

There's a ghost on the horizon
When I go to bed
How can I fall asleep at night
How will I rest my head

Oh I'm scared of the middle place
Between light and nowhere
I don't want to be the one
Left in there, left in there

There's a man on the horizon
Wish that I'd go to bed
If I fall to his feet tonight
Will allow rest my head

So here's hoping I will not drown
Or paralyze in light
And godsend I don't want to go
To the seal's watershed

Hope there's someone
Who'll take care of me
When I die, Will I go

Hope there's someone
Who'll set my heart free
Nice to hold when I'm tired

Mart 04, 2010

ağır gelen.

Çok üzdüm, biliyorum.
ardımda kaldı her bişey.
ne hissettiysem anlık, ne yaşadıysam eksildi gitti.
ne haldeyiz?
-aylar önce bir gün-
uyandığında ben yoktum, artık hiç olmayacaktım da..
vertigo.

şimdi tüm kötü rüyaların benim olsun isterim,
özlem çekene kılavuzum var benim.
zamanın önünde bir yerde,
uzağımda ama mutlu,
sustukların bana emanet.
sen artık huzurlu ol..

Aralık 17, 2009

tırı-vırı

midem bulanmasın sonra.
sinek konmasın isterim koluma.
canımı sıkan ne varsa asitle öldürülsün.
gerçeküstü aşk romanları da beraber yakılsın.
sevgiler, sevgililer, ağlak hallerinden uzak yaşasın ve bitsinler.
zamanı gelince bir sabah,
her şey unutulmuş ve sıfırlanmış olsun.
elde kalan kim ise geriye bakmasın. benim olsun.

Kasım 30, 2009

avuç

içimde herhangi bir pazartesiyi yaşama gereksizliği.
ortalık yerde gri-sert dolanıyor,
kimseye seslenmiyor, kimseyi duymuyorum da.
neden herkes bu kadar aceleci?
..
özlüyor, çok özlüyorum.
her fırsatta lanet ediyorum.
tüm bu suratlar zebani sanki.
..
işin kötüsü,
annem bile beni anlamıyor.
işin kötüsü,
hiç bir şarkı bana iyi gelmiyor.

Haziran 07, 2009

Işık..

sabahın erken saatlerinde yüzüme vurunca yüzümü güldürdü.
..

böyle uyanmak güzel bi'şeymiş,)

zira uzun zaman olmuştu..

Ocak 05, 2009

satırbaşı

yürütüyorum,
istemdışı.
yollar çöl sanki: kumul dolu alabildiğine.
..
yarım ve ulu orta bir hayatta buluşuyoruz sonra.
o vakit unutmak istiyorum vahaları.
..
anımsıyorum,
göğün ortasında işte tılsım..
soluma bakıyorum.
kısa mesafeleri ölçemiyorum ben.
..

''iki kalp arasında en kısa yol:
birbirine uzanmış ve zaman zaman
ancak parmak uçlarıyla değebilen
iki kol''
diyor C. Süreya..


anımsıyorum,
soluma bakıyorum ama
uzun mesafeleri ölçemiyorum ben.

Aralık 13, 2008

before the years become lies

gidip, geliyorum..

yollar boyu tansiyon düşmüyor,
bezgin muavinleri babamın beylik silahıyla vuruyorum .

terkedilmiş istasyonları merak ediyor, gördüğüm her köyevinde uyku düşlüyorum ben.

17 yaşımın toyluğunda yürüyor, Boğaz' a atlasam suyun dizime geleceğine inanıyorum .
caddelere karışıp, duvarlar ezberliyor, uzaklık kavramında anlamlar biriktiriyorum.

yorgunluğum, anlattıkça azalıyor,
uykum geliyor.

ve işte kaçıp kurtulduğumu sandığım bi mecra omzun..
öyle ki büyüklüğü sırtımı ısıtıyor.
bitmesini hiç istemediğim muhabbetlerde buluyorum zamanı.
gülüyorsun, göz bebeklerim büyüyor.
dikkatim çabuk dağılıyor, toparlıyorsun..
..
düşündükçe dalıyorum,
içimdeki kararsızlığı darma duman ediyorsun.
tüm oyunbozanlığımla ben cennetten bile kovuluyorum işte..
sarıldığım hayalleri bile geçtiğim yollarda bırakıyorum.
dönmüyorum, bakmıyorum da. dağılıyorum.
sonrası boşluk.
..
gözgöze geliyoruz.
konuşmuyor,
ale'nen aldanıyoruz.

Kasım 26, 2008

tüm gölgelerin acelesi var


çok puslu günlerden bi gün..
bir memurun telsiz seslerine uyanıyor sokak,
her uyanık, bilincini süzüyor yatakta,
her uyanış, bilincimi süzüyor inatla.

anlamak var olanları, farketmek olmayanları.
uzak bir ıslık çınlatıyor duvarları.
ev pespaye, oda donuk.

biraz ışık, camdan içeri,

tozların dansı..imgelem.

bu baş ağrıları, ya bu saç ağırtıları..
uykular delik deşik,
uykulardan bilinç akıyor.
uykular delikli,
kör göz, akıyor bilinç.

sirenler çalıyor,
bitmek bilmiyor ağrılar.
ıslak sevdalılar, kuru, keskin ağrılar.
porselen donukluğunda bir sabah dışarda,

tüm gölgelerin acelesi var.

foto: bozcaada' ya geçerken
soida.

Eylül 02, 2008

..

Last night I dreamt
That somebody loved me
No hope no harm
Just another false alarm

Last night I felt
Real arms around me
No hope, no harm
Just another false alarm

So, tell me how long
Before the last one?
And tell me how long
Before the right one?

The story is old I know
But it goes on
The story is old I know
But it goes on

goes on
And on..
goes on
And on..

Ağustos 23, 2008

sevgiliye..


zamanın gençliğimize engel teşkil etmediği yerdeyiz ya..
tek gayemiz mutlu uyumak artık. hırsı olmayan insanların sadece gönül tokluğuna çalıştığı,
ağaç evlerde akşam olunca güneşe nazır deniz, uykuya dalınan yerdeyiz sevgilim.
dalgaya karşı yüzerek mutlu, deniz minaresinden tokalarımı dizerken sen..

sıradan günleri huzurlu geçirip, mutlu sonlandırıyoruz.
beklentilerimiz aşmıyor yaşantılarımızı. henüz yaşlanmadık ama yaşadık en büyüklerini tüm o heveslerin ve içimizde ukteler yok artık. çok elzem değil şehirler, yollar kumdan artık ve asfalt sıcağına uzak, rüzgarın kapıları değil ağaçlara çarptığı yerde delice dönen rüzgar güllerine dalıyoruz..

uzağındayız en sevdiklerimizin, özlemekteyiz de muntazaman. ama uzak ve mutluyuz bak. günlüklerimiz kime ulaşacağını bilmeden şarap şişelerine yarenlik yapıp da açılıyor denize her akşam.
lodos çıkıyor..
lodos çıkıyor.. ve tüm güzelliğiyle bir doğa şamatası döndürüyor başımızı..uçuşuyor saçlarımız kaçarken yağmurundan..derken deniz sesleniyor..
gözgöze gelip kulak veriyoruz çağrıya.. tüm deniz sakinleri memnun, su sıcak dahası güneşin henüz battığı saatte gökyüzü pembe, mavi..

işte o gün tüm dileklerim sana adandı küçük sevgilim.
ama artık çok mavi günlerde griye karışıyor zihnim..
bil isterim artık kimselerin bilmediği yerde yaşıyorum..
zayıf suratlı hırsızlar geçiyor caddeden..
kimseler uyumuyor güvensizlikten ve en çok sokak lambaları konuşuyor arsızca..
aralık sonu gibi bir zaman dilimini bencil iklimlerle paylaşıyor sadece kuru ayazı soluyor, ciğerlerime bir miktar karbonmonoksit salık veriyorum sabahın 4ünde..

kuru öksürük gevrekliğinde uykunun en güzel yerinden uyanıyorum sana.
farkediyorum, üzülürken..

güzel kare için Serin' e sonsuz teşekkür..

Nisan 27, 2008

n'aber ya?


bugün günler sonra tam da nisan bitmeden yağmuru tekrar gördü muğla.. hava bozuk atsa da sevindim, şoka kadar gidip geldim, param yetmedi kasada yoğurttan vazgeçtim. sokaklar herzamankinden daha fazla is koktu yağmur kokusuna karışıp..mintiden çıkma ibrahim erkal resmine gülerken, ekmeğin ucunu kırmak istedim, sakızımın tadı henüz yerindeydi, vazgeçtim. kazıkçı Taş market'e girmedim bilerek. herşeyi daha pahalıya satıyo şerefsiz, ulan tamam küçük esnafı da korumak lazım ama bu küçük esnaf ondan 100 bundan 50 kuruş daha fazla derken iliğimizi kurutuyosa daha ne kadar dayanabiliriz ki..kapısının önünden geçerken gözgöze geliyoruz, ellerimde şok poşetlerini görünce sigarasından bi nefes alıp (gözlerini işte tam da sigarayı çektiği noktada tıpkı bir esnaf gibi kısarak) pis pis bakıyo, ben de bakıyorum bi süre manasız bakışarak ilerliyoruz. hani gözgöze gelinen anda karşıdakinin bakışlarından mana çıkarmaya çalışırken birden fazla baktığınızı farkedip ani bi manevrayla kafayı başka yere çevirirsiniz ya. o çöpü dökerken ben apartmana giriyorum. apartmanın girişi leş gibi kokuyo. kömürlükten gelen kedi miyavlamasına benzer bir ses otomatiğin sönmesiyle beraber hafif bi tedirginlik yaratsa da kendimi algılama gücü düşük asansöre atıp 4 e basıyorum. kanatlar kapanıp yukarı doğru çıkarken 4 rakamının hayatımdaki yerini sorguluyorum. uğurlu gelmiştir hep bana dört. ya da ben öyle sanmışımdır. ama severim 4'ü. ilkokuldan bu yana öğrenci numaralarımda hep 4 vardır misal. haklı bulmadığım allahın hakkını bile dört sayarım. hem sonra ilerde hep dört çocuğum olsun istemişimdir. yiyecek birşeyler hazırlamaya çalışırken, ezilen domateslere bile üzülen annemin aslında ne kadar duygusal bir insan olduğunu hatta ailedeki en duygusal insan olduğunu düşünüyorum. yemek bitip, çayını hazırlarken kaçırdığı dizinin tekrarını izlemek için salondaki yatağına yatırıyorum onu. mutfaktan salona konuşurken ses kesilince ellerim silip kapıdan uzanıyorum, uykuya daldığını görünce çayın altını kapatıp odama çıkıyorum. odam herzamankinden daha dağınık. muayyen gün sendromu idare ediyorum işte. odalar dağınık ve yatak hep açık olmalı özellikle böyle günlerde. başucumda kitaplar, tokalar, bir kaç eski not, fişler..
yağmur iyiden iyiye bastırırken fonda 1554 üncü defa

'last night I dreamt that somebody loved me'
bu şarkı bugün hep çalsın. gece yarılarına kadar.
tavan arası, cam kenarı, bir kaç taklacı güvercinin kanat sesleri eşliğinde nihayet akşam usul usul iniyor şehre. ve güneş hollywood tepesinin arkasında bir yerlerde batarken odaya kızıl akisler saçıyor, son cilvelerini oynar gibi..
dalıyorum gözlerime kızıl oyunlar.

uyuyorum ellerimi yastık altı yaparken.