öyle şeyler var hayatta etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
öyle şeyler var hayatta etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Ekim 09, 2011

Ne yani?

Sonra günün birinde zırt diye çıktım gittim. Bu da zor olmadı.
Sonra hiç olduramadığım yerler var resimde. Düşünmeyi bıraktım.
...
Sonra kuzucuklarım evlendi. Mutluluk uluslararası bulaşıcılığa sahip bi olgu. Seviyor, seviliyor olmak herşeyin ilacı. Güzellik; öz ve biçimin akıllsız insanların anlayamayacağı oranda bileşimi.
...
Gel gelelim zaman da çabuk geçiyor. Hava soğuyor, güneş daha erken batıyor ve yine de iç huzur zamanla kendine gelmekte. Dedik ya zaman diye şımarır şimdi her lafın ardından.
...
Nedir bu gözlerdeki boncuk hevesi? Etrafıma dönüp bakıyorum sonra ne kadar da çok ağaç var. Ve nehirler bisikletleri terk etmek için değildir. Zaman pas lekesini sevmez. Bak yine!
...
Hep mi hatırdasın? Olduramadık ya biz seninle şu işleri, hep kalacaksın değil mi orada bir yerde. Tamam herşeyin bir yeri var ama zamanı yok sanki. Ne dedim ben?
...
Gerçek olgusunu en çok kaybettiğim zamanlarda, bir berenin ağaca takılması, yırtık bir kotun saçma sözcüklere boğulması ya da mulen ruj içmek. Didişmeyi özlediğim, bu sana.
...
Sonra Karşı'da bi gün evde oturmuş film izliyoruz neden bilmiyorum bacaklarım titriyor, battaniyeler yetersiz... Özlemek için sevmeye gerek yoktur, paylaşım yeterlidir.
...
Sonra uzaklık fiziksel olduğu kadar içsel de bi mevzu. Ve sen beni unutuyorsun da aslında. Bilmem ki, bilemem.
...
Sen en iyisi bi bardak su ver bana. Yatır beni, ışıklar açık kalsın, uyanınca kapatırım. Belki başımı yatakta bırakırım, sonra sahile inerim olamaz mı?
...
Bence olur.

Eylül 11, 2011

Dıravdan hikaye

"Her şey güzel." dedi.
..
Bardağı kafasına son kez dikip, masanın sol ucuna koydu ve ayağa kalkıp ceplerini yokladı. Ceketini astığı sandalyeden alıp yanıma geldi. Dizlerimi karnıma çekmiş pejmürde bir halde oturuyordum, terlemiştim. Gözlerimin altını sağ eliyle sildi ve gülümsedi.
Camdan baktığımda yokuşu yarılamıştı,
diğer tarafta güneş battı batacak bir şehir.

Güzelden çok olması gerektiği gibiydi.
Çokça anlamlar yüklenmemesi gereken bir gidişti işte.
İş oluş ya da yokoluş belirten bir eylemdi.
Eli megafonlu seyyar satıcılar, pencereden halı döven mahalle kadınları ya da sokaktan annesini çağıran ısrarcı veletler kadar sakin ve kararlıydı.

Oluyordu bazen böyle şeyler. Elbette her şey, her zaman iyi değildi.
Sonrasında kalkıp makinadan çamaşırları çıkardım.
Saate uzun süre bakmadım, çok düşündüm.
Neredeyse hiç su içmeden ve yerimden kalkmadan oturdum.
Uyudum.
Unutmaya koyuldum..

Mart 02, 2011

Aurora Borealis*


tersine işleyen bi döngüdeyiz sanki.
herşey çok çabuk değişmekte, yetişemiyorum.

Köşeye sıkışmış hissederken tam da
"merhaba, ben dünyanın en şapşal kızı!

sen de erkeği olmalısın sanırım?"
..

Önümüzdeki dönem İsveç'teyim. Son dk bi durumlar olmazsa tabii.
Ben yine kesin konuşmama taraftarıyım.

Yakın zamanda taşınıyoruz sonra. Çocukluğum ve ilk gençlik yıllarımın geçtiği güzide mahallemiz. Hemen hemen hiç güzel anısı yok. ne yazık..Fotodaki gibi bir kulübede yaşayabilirmişim misal. Çok da şahane olurmuş, bey amcaların hemen 3 yanındaki kırmızı olan, benimmiş meğersem..

İsveç'e gidince ilk işim kuzey ışıklarını görüntülemek olucak bol bol foto ile dönerim. Bildiğim kadarıyla nisan ve ekim aylarında oluşuyomuş, ekimde orada olurum sanıyorum.

İstanbul'un bu kadar soğuk olması da ayrı konu. Bana alıştırma oluyor gerçi(: Sevgili kuzenim arada kendimi de-freeze'e sokup çıkararak alıştırma yapmamı salık verdi. Atladığı bişey var buzdolapları vs. dışardan biri açmadıkça, içerden iterek açılmazlar.

İşte böyle.. uzun zamandır yazmamak, yazamıyor olmak kötü. Geri dönünce bi süre saçmalanabiliniyorduğum.


bitti.


*Aurora Borealis: Auroralar (kuzey/güney kutup ışıkları) gökyüzündeki, özellikle kutup bölgelerinde gökyüzünde gözüken, dünyanın manyetik alanından gelen yüklü parçacıkların çarpışmasından kaynaklanan doğal ışımalardır.(kaynak: wikipedia)

Foto: Broadstairs-England, soida, August 2010

Aralık 27, 2010

Dinner and the ship of dreams


"Denize doğmuşsun sen..
Saçların tuzdan, bakışlarına atoller birikmiş baksana.."

Galiba seni hep seveceğim*

İmza: Yol arkadaşın.

Eylül 21, 2010

in a manner of speaking

Eylül ayının yirmisini yirmibirine bağlayan gece.
gündüz pastırma sıcağı, gece yağmur.

..
peki ya okula tekrar başlamak? bir ayağım okulda olmalı benim, evet. 7 yaşından bu yana hayatımı öğrenci olarak geçirdiysem bir alışkanlık olarak buna devam etmek isteyişim yadırganmamalı bence. okulun bünyemde bir bağımlılık yarattığı konusunda ciddiyim. çok başarılı bir öğrenci olduğum söylenemez. özellikle ortaokuldan sonra gayet ortalama bir öğrenciydim. muğla'da üniversite okumanın transcripte yaptığı negatif etkiyi açıklamaya kalkışmıyciğim. Lakin yüksek lisans mülakatında bunca sene okuyup 2.34 ortalama mı getirebildin diye adama sormuyor değiller.. Cevap olarak: sen gibi okul hayatım boyunca ineklemedim lebraam! gezdim, tozdum dolu dolu yaşadım vize final haftası eve kapandım, ama dört sene tatil yaptım diyemiyosun bittabii(:
..
ay amaan neyse.
..
by the way:
even if without meeting, you always want to know somebody. is he/she ok?