etiketsiz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
etiketsiz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Şubat 19, 2010

So tell me this is..What u want?

Amacını yitiren her şey gibi anlamsızlaştı yine.
Garip, kendimi de tanıyamıyorum artık.

cause it is time to change your mind.

Mayıs 13, 2009

sonra

okumakta olduğum son okul da bitiyor.
şimdi:

ben buradaki tüm yaşantılarımı nereye kaldırayım?

gençliğimin en güzel yılları geride mi kalıyor artık?

içimi kaldıran bir şehire dönmek zorunda mıyım?

Mayıs 10, 2009

far from refuge

herhangi bir gece
deliler sokaklarda düşmüş,
tüm naralar
içki şişelerinde eko.

sonra..
en çok da eve giden yolda üşürken,
şimdi avuçlarımızdan kayıp gider.
bir okul boyu,
çuvala girmiş günler boyu,
gecesi gündüzü belli olmayan şehirler boyu..

-içinden ne geçiyor?

Nisan 27, 2009

Bagatelle..

bana mı öyle geldi?
yoksa gerçekten öldün mü?

Kasım 24, 2008

gömlek

yaz sonu, sonbahar başı gibi..
erikler kırmızı olsun, komposto yap.
buzlukta soğusun ama.
şişmez bademciklerim artık, büyüdüm.
terketti egzamam, büyüdüm.

gazeteleri alıp gelirim, sen tak gözlüğünü boynuna.
demliği ben temizlerim.

romatizman azmasın, ellerin acımasın.
soba sönerken sıcak kalsın oda.
uykulara dalayım, vitrin koksun salon.

''gitmeyin'' de, biz oturalım.
arabalar çarpmasın hiç bana, ama sen nefesimi kontrol et, ben uyuyayım.
yeter ki eksik etme elini alnımdan.

arayabileyim, unuttuğum tarifler için,
açık tut telefonunu.

sigaranı ben alayım gelirken
ellerini bağlayıp oturunca balkona..
prens adalarını görüp de hani, gidelim en yakın zamanda.
konu komşu konuşalım,
okuldan, planlardan, aşklarımdan anlatayım akıl ver bana.
akşam olsun masa kuralım.
..
saçlarını kestirmeye gidelim,
ordan yakın oluyor bize geçelim.
ben maskarası olayım evin, hiç sorun değil.
gülümse her deliliğime, kahkahalar at yeter ki.

hep bir düğüm, yutağımda
hep dikenler yatağımda
yağış boyu,
yutkunamıyor ve yatamıyorum.
yadigar gidicem diyor engelleyemiyorum.
özlüyorum muntazaman, sıkılıyorum, annem de sıkılıyor.
yakıştıramıyoruz affet.

inan,
bizler, o vakit kaybettik her birimizi.

Ekim 25, 2008

böyle komiklikler şakalar felan..

normalde bu kadar açık ve net bir dille, laflıyormuş gibi yazmam buraya ama bu sefer farklı. ve bunlar tamamı ile benim kendi düşüncelerim bilesiniz.
bi burası kalmıştı.
hayır neyi yasaklıyosun anlamadık ki.
yine giriyoruz biz bu sitelere ama biraz daha alengirli oluyo efenim 2 aşamalı oluyo cookiesdir scriptidir can sıkıyo felan.
he bu bizi yormaz yormasına da..
bu çağda böyle olaylarla uğraşan, şu an en büyük sorun olan global ekokrize bile ''bize bir şey olmaz açparantezişallarabbilalemingerisiskimdenaşşakasımpaşakapaparantez diyen karar birimleri kendilerini daha ne kadar kandıracak merak içindeyim doğrusu. doğru size bi şey olmaz olmasına; cari açık da ozon kadar olsun, gelir dağılımı bırak yea bozulsun, üreticiyi, ihracatı zaten skipintro! ımf bile borç vermeyince napıcaz bilmem zaten gırtlağa kadar borcun içindeyiz tefeciye çalışır gibi yıllardır faiz ödüyoruz, bir büyüme var evet grafikler üstünde ıvır zıvır ama kalkınabilen var mı işte orası şaibeli? dünyayı döndüren bi ülke çıkardı bu krizi, kendi bile işin içinden çıkamıyo yalandan kurtarma planlarıyla zaten bi tarafımıza girdi bari acıyı hafifletelim diye çırpınıyo, beklentilerine ayak uydurmayanı affetmiyo. pakistan dan sonra sıra bizde diye düşünüyor insan haliyle. ama gel gör paşam bizdeki rahatlığı akşam haberlerinde ımkb kasaları gösteriliyo (bakın ne kadar da çok paramız var, panik yok) bu sitede kötü şeyler oluyo kapatalım, vergilerini ödemeyenleri affedelim (belki öderler), protesto mu var, öğrenci mi konuşuyo ver gücü (orantılı). vay anasını yaa. bu kadar mı kör göze parmak çalışır bi şirket ve bu kadar mı unutulur bir geçmiş; satılır yok pahasına.
bu arada okulu bitenler iş gücü diye bir piyasa kalmadı artık bilesiniz.

TC vatandaşı'yım, bu ülkede yaşıyorum, üniversite okuyorum. bundan bi kaç yıl öncesine kadar önceki cümlenin gerçekliğinden onur duyardım. ama son zamanlarda bir gün bu ülkeden gideceğim fikri daha da temelleniyo aklımda üstelik hemen hemen tanıdığım tüm arkadaşlarım aynı fikirde.

çocukluğumdan beri odamda bir M.Kemal resmi var, istisnasız her gün uyandığımda göz göze geliyoruz.
şimdilerde her sabah sadece utanıyorum.

Temmuz 19, 2008

artık..


bundan sonra kimse kimseye söz vermesin?
konu önemli değil, her bi şey muallakta kalsın.
sözler yerine getirilmeyince kalpler kırılmasın.
zoruna gitmesin bi şeyler birilerinin.

tüm beklentiler yersiz artık.
''sonsuza dek'' kavramı daha bi şekillenince..
dedim ya kimse kimseye söz vermesin?

ben artık öyle yapıyorum.
tüm saydıklarımı kanırtıyorum evet. farkındayım; dönüşüyorum.
dönüşürken, eksiliyorum. bir çok şeyi etrafa saçarak ellerimle..

üzgünüm, çok üzgünüm..
ben artık öyle yapıyorum.

Mayıs 16, 2008

burdan bakınca..


kutudan yalnızca umut çıkmamıştı.
ki ben de sanırım ona bakınıyordum saf saf..



hem hiç birimiz inkar edemeyiz. karıştırdığımız, bilerek yanıldığımız çıkmazlarımız şehri doldurdu.
zira trafik; kilit.

tinsel haz?

bedensel olana ne dersin bebek?


bazen nelerle uğraştığımıza inanamayışımız.

nasıl da deli divane koşuyoruz, koşuyoruz ve amaçsız nefes nefese.
kollarımız ağrır da belli etmeyiz.

burası değil. olmak istediğimiz yer, yapmak istediklerimiz hiç değil' dir.
yine de beceririz.

zaman zaman düşer: garanti kapsamına bile girmeyen,
çoklu kullanıcı hatalarından ötürü,
servise yutturamadığımız açık yaralardan radyasyon salık verir nasıl da güleriz.

içten içe boğulur, saçmaladıkça gerekli sonlara gark ederiz. hurda arabasında bir gramofonluk makama bile denk düşmeden.

insan işte.
çevir tersini giy, çevir biraz düz takıl.
al bu sana daha çok yakıştı. sen biraz bununla takıl.


şimdi biraz yalnız kal.
duvardaki gölgene asıl, kollarına biraz müsaade
bak hem burada ışınım yok. yara kapandı salınım yok.
eller temiz, kir izi yok.
tutun biraz.
son vapurla karşıya geçti tüm hesaplaşmalar.
nasıl da karınca kadarlar. bakmazsan görünmezler, kaybolmazlar da.
ama sen bak.
nasılsa görmesen de oluyor.

Mart 09, 2008

düşününce..



bugün yolda görüpte elini bıraktığın o kızdan çok yandı canım. yanlış anlama kıskanmadım, sadece kendimi onun yerine koyunca.. ona birşeylerden bahsettiğin anda nereye koycağını bilemediğin ellerin, kızın ürkek bakışları. ya senin 'yoo görmedim aslında ben seni' vari edaların. yapmacık durdu ve hatun bozuldu.

oysa en çok o sokağı severdin sen. sümbül kokardı baharla beraber. evden çıkar Gökova'ya inerdik.yüzerdik, sen daha çok dalmayı severdin. dipten çıkardığın deniz minarelerini hediye ederdin, kalbime giderdin..akdenizin tuzu, saçlarını salardın, uzundu kıvrılırdı, kalbime uzanırdı..
en çok sevdiğim tişörtünü giyerdin, siyahtı. herkes birilerinin meleğiydi. ama sen hiç bi zaman benim değildin. nerede eksik bir parça varsa es geçerdim. en bütünü sendin. aslında kimsenin oluşturamadığı bir ideallik sınırı çizmiştin ya adım adım yitirdik biz onu..
nasıl da bayılırdın kahvaltıya, günün en güzel öğünüydü sana. ben reçeli sona bırakırdım sen daha baştan affetmezdin. bir kereliğe mahsus yaptığım dağ çileği reçelimi bir kere de yemiş bitirmiştin. şekerin tavan yapmış uzunca bir süre yerinden kalkamamıştın.
sarılıp dudak dudağa uyku..yorganı kundak yapardım, kendimi bilmez uyurdum, üşürdün yine de ses çıkarmazdın..hep benden önce uyanır benden önce seyre dalardın.
bencildim, düşüncesizdim çoğu zaman, es geçerdin takılmaz, kırılsan da yamulmazdın.
öyle birşeydi, tapardın..bi yerime birşey olsa canım yansa benden önce ağlardın. çok sakardım,
merdivenlerden düşüp bileğimi incittiğimde saatlerce tutamadığın için kendini suçlamıştın. kucaklayıp yatağa götürürken omzuna bıraktığım maskara izine..su içirmeye çalışırken soluk boruna yolladığım damlalara..en çok hastayken bayıldığın sebze çorbasına..
cup griye severdik Baylan'da. black code daha bi yakışırdı gözünde bana. severek aldığın ama yalnızca bir kere giydiğim elbise. o gün tam anlamıyla dünyalar senin, ciddi anlamda su toplamış ayaklar benim..ve daha bi çok yaşantı.

sonrasında, ilk 6 ayın mükemmelliği yerini tartışma ve çıkmazlara bıraktı.
konuşurduk, o anlık hallederdik ama aslında halledemezdik. sonra tartışmalar büyür ve kısırlaşırdı, sen çıkar giderdin öyle ya kalırsan kıracağından korkardın, bunu bile kanıksamıştık. ise karışırdın sokaklarında Muğla'nın. ağlardım, sona gidişimize, tükenişimize, bir daha başa dönemeyişimize, kendi inadıma, hırçınlığıma, senin mükemmeliyetçi tavrına..bilirdim son geliyor ve daha bir sarılırdım her defasında..

arsızca ağlardım yatağı mabed yapar, yorganı siper. dış dünyaya küser, kendime küser bi sana bakardım. sana sarılırdım..çocuk kalabildiğim tek yanımdın.
annem bile 'evladım sen bu kızın nesini seviyorsun allaşkına?' demişti de.methiyeler düzmüştün, şaşırmıştı.

-tükenen bir fiildir 'bitti', di li geçmiş zamanda O' nun adına çekimlenen.
bir süreçtir aslında kestirip attığına bakmayın öyle. aklı mantığı bırakıp da bir umut diyerek düşülen yola çakılan kazıktır.
sonu görmektir esasen tüm gerçekliğiyle ve alelade bir günde mecalsiz halinize vurduğunuz tekmedir, sizi size çevirmesini umduğunuz.-

yorgunluk sarmıştı iyiden iyiye.hastalıklı bir şekil almaya başlamıştık ki böyle ilişkilerden hep nefret etmişimdir.
artık bir yanımız kalmamıştı tüketecek, yemiş bitirmiştik. yine beraberdik ama halsiz, takatsiz, kavga çıkmasın diye de daha çok sessiz. her defasında 'eski biz'e dönme çabalarımız yetersiz ve denedikçe yersiz. daha bir çok olumsuzluk eki.

en son tartışmamızdı. tüm haftasonu aramamıştım seni. kafamda ayrılık senaryoları kuruyor perde perde yazıyor, bi türlü oynamaya kalkışamıyordum.
aradığımda bir cesetten farksızdı sesin. anlamıştım burnun kanamıştı yine..buluşalım dedim, ağlarım bize gidelim dedin. hazırlıklıydım, itiraz etmedim bir kere de sonlanmalıydı. oturduk, anlattım..daha doğrusu saçmaladım bi dünya dolusu. nasıl da saçmalamıştım, sarılmak istememiş, kaçmaya çalışmıştım hatta. izin vermemiş sarıp sarmalamış hıçkırıklara boğmuştun.bitmişti ve ben şaşırtıcı bi şekilde rahatlamıştım. elele çıkmıştık evden en sevdiğin sokaktan geçip vedalaşmıştık.
-işte sen şimdi tam da aynı şekilde geliyordun karşıdan, ellerine belli ki kendinin bile yakıştıramadığın bir hatun eli. bıraktığın anda gülümsedim, firad yanımdaydı olayın farkına varınca sustu-
aynı gece sana ait ne varsa toplayıp kaldırmış, bir daha ulaşamayacağım en emin yere saklamıştım.yanımda göremeyen herkes seni sorsa da tekrar tekrar hatırlatsa da yaşanmışlıkları, bir kerede bitmeliydi, ertesi gün reset atmış olarak kalkıp kaldığım yerden devam etmeli eski benliğime dönmeliydim.işte bu yüzdendir ki son verdiğim en güzel alışkanlığımdın, bittikten sonra kısırlaştırdığım..

ne kadar oldu hatırlamıyorum şimdi, değişti bi çok şey haliyle. kaldığım yerden devam ettim.yalandan bir ilişki iliştirdim araya..tampon gibi kaldı, beceremedik sonra kendini kaybetti, gereksizliğini anlayınca ondan da vazgeçtim. gezdim, bokunu çıkardım, içtim ve atladım zamanları.


düşününce..
tek kelimelik; arkası, bir yaşantı torbasıyla ağzına kadar dolu olan cümleydi, 'bitti'. öyle ya evvela siz vardınız ve tüm bencilliğinizle yine size dönmektir çabanız...