Aralık 20, 2009

Özlem Çekene Kılavuz

98.
en temel özlem, özlenen (daha / henüz / hala...)
özleyenin yanindayken başlayan özlemdir..yoksa,
özlenen daha özlenmemişken; henüz ''burada''yken;
hala özleyenin yanındayken, duyulmayan özlem,
neye yarar ki...

özlem, özleneni, özlenmesi gerekmezken de
özlemektir.

Aralık 18, 2009

yüzeysel ve mutlu


.
güzel uyandım bu sabah. içim herhangi bir şeyle dolu ya da boş değil.
.
Bir bardak su ihtiyacı iliklerimde.
son zamanlarda çok içiyor ama dindiremiyorum nedir anlamadım?

Hava çok güzel bu arada. yağmur var, az.

Kınalı' ya gitmek gerek bu ara.
Tam mevsimi adaların. Boş ve güzeldir yokuşu ve gittikçe büyüyen açıyla İstanbul dingindir.
..
4 vapurunda olacağım, neyse(,

Güzel günler görmek ümidiyle..

foto: Kınalı Ada- Soida

Aralık 17, 2009

tırı-vırı

midem bulanmasın sonra.
sinek konmasın isterim koluma.
canımı sıkan ne varsa asitle öldürülsün.
gerçeküstü aşk romanları da beraber yakılsın.
sevgiler, sevgililer, ağlak hallerinden uzak yaşasın ve bitsinler.
zamanı gelince bir sabah,
her şey unutulmuş ve sıfırlanmış olsun.
elde kalan kim ise geriye bakmasın. benim olsun.

Aralık 16, 2009

Petit- Beurre



buraya bugün kayda değer bir şeyler yazmak istedim ancak
pötibör bisküvi tüm hevesimi aldı. sonra gereksiz geldi bişeyler yazmak.
anlamadım nedir?


foto: foto değil bir resim ama çok güzel layn(:

Aralık 10, 2009

will miss the Island..


zaman ne de çabuk geçiyo.
yazın içimizi bayan onca güzel günün ardından istanbulda bugün;
hava çok soğuk ve deli rüzgar var.
kursun son günüydü ayrıca.
sonra bi çok arkadaşım asker oluyo garip bi şekilde.
üzülüyorum biraz, içimde sıkıntı. neyseki uzak ve sıkıntılı yerlere gitmiyorlar.
yakın zamanda boş makineme film alıp sürüyle foto çekmek istiyorum.
öğle vakti içilen biradan hayır gelmiyor.

Foto: Serin Üçer.

Aralık 03, 2009

Cut the parachute before the dive




dünyanın en miskin insanıyım.
an itibariyle son 24 saatin 18 ini uyuyarak,
geri kalanını oturarak ya da yarı yatar vaziyette birşeyler yiyerek geçirdim.

Nasıl ama:/

foto: Serin Üçer
model:Aykon(:

Kasım 30, 2009

avuç

içimde herhangi bir pazartesiyi yaşama gereksizliği.
ortalık yerde gri-sert dolanıyor,
kimseye seslenmiyor, kimseyi duymuyorum da.
neden herkes bu kadar aceleci?
..
özlüyor, çok özlüyorum.
her fırsatta lanet ediyorum.
tüm bu suratlar zebani sanki.
..
işin kötüsü,
annem bile beni anlamıyor.
işin kötüsü,
hiç bir şarkı bana iyi gelmiyor.

Kasım 24, 2009

Flash Mob: Pillow Fight


akşam sekizde Steev' in isteği üzerine taksim meydandaydık.
Sürpriz dedi söylemedi ne olduğunu.
Tam sekizde meydan yerli-yabancı kaynıyo, herkesin elinde bi yastık..
Ah be Steev insan demez mi yastığınızla gelin deyu?!
:) güzeldi velhasıl, çoklukla Londra versiyonlarını izlediğimizden, şaşırdık.
İstanbul' da gördüğüm ilk Flash Mob..

Kasım 23, 2009

İzole bir hayat ihtiyacım var.

Bu gün sirkecide herhangi bir yerde 15 dk kadar oturup denizi izlemek istedim,
tren garının önündeki bahçemsi yeşilliğe baktım,
bank aradı gözlerim. az ilerde bi tane buldum, biraz yanaştım, baktım taksici amcalar parsellemişler. hemen de taksiiii diye bağırarak patlattı gözlerini bi tanesi,
geri bastım. kaldırıma baktım en yüksek ve oturulabilir kısmına 30 lu yaşlarda iyi giyimli adamın biri oturmuş.
neyse dikildim ayakta bi süre,
belim çok ağrıyor, sırtım gergin.
ilerden bi yerden korna sesleri geliyor, adamın biri trafiğin ortasında kalmış, diğer canavarların tahammülü yok. nasıl da çoğalıyor galeyan klaksonları. eller kollar çıkıyor pencerelerden. coşkuya nasıl da varız, mütemadiyen varız, iyi kötü farketmez, herzaman varız.

derken toramanın teki ağır-tok sesi, eş zamanlı şahlanan eliyle:
''az ileri al da geçelim a...koyim!''

orda ben bi süre akılsız kalmış olabilirim.
kafamın tam ortasında duran, mental-hantal kitle, sıra dışı şeyler çağrıştırıyor bana.
oyun mu ne anlamıyorum, şaka değil ama levye var sanki çantamda.

nihayet gözlerim neden oraya indiğimi hatırlatır gibi istemsiz devrildi ve denize baktım.

ben
içinde boğulmayacağım, izole bir hayat istiyorum.
çok mu şey istiyorum?

Kasım 22, 2009

İki Dil Bir Bavul



-Anlamıyorsunuz değil mi? İyi ben de sizi anlamıyorum zaten, napıcaz?

Yeni mezun Türk öğretmen Emre' nin, doğuda bir Kürt köyüne tayini ile yaşananlar üzerine.
Türkçe' yi ikinci bir dil yani anadilden sonra yabancı dil olarak benimsemeye çalışan insanlar arasındaki 1 yılın özeti.

Demirci Köyü' nün ana dili Kürtçe olan çocuklarına, birleştirilmiş sınıflarda, ''Hayat Bilgisi'' mi öğretilir ''Dil Bilgisi'' mi? Farklı dilleri konuşan ve aralarında açık ara eğitim farkı bulunan insanlar için, ''İletişim'' ne kadar zor olabilir sizce?

Kast ettiğim, yalnızca okul eğitimi değil, yoksunluktan doğan öğrenimsizlik aynı zamanda.
En basit tanımıyla cevizin ne olduğunu bilmeyen bir çocuğa (problem1), cevizi bilmediği bir dilde anlatmak (problem2). İçinde barınan dinamikler ve bilinmeyenler çoğaldıkça büyüyen bir denklemdir bu. İhtiyaç olunan en doğal metaların (ayakkabı, kalem, çamaşır makinesi vs) karşılanamaması sebebiyle ''Çağın Gerisinde'' kalmak.. Aynı ülke sınırları içerisinde, aynı devletin vatandaşı olup, iki farklı kültürün, dilleri farklı insanları olarak, ayrımı en çetin şartlarda neredeyse çağ bazında
yaşamak.

Hayal gücünüzü zorlamak istemem, zira herkesin anlamlandırabileceği bir durum değil?
Çözmeye çalışmadan önce ''anlama'' gerekliliğini hissetmek gerek.
Söylemeye çalıştığım, uzun-kısa var olan tüm sorun ve ayrımlara eleştirel bakabilme yetisi gerekliliği.
Birey olarak ''bir başkasının gerçeğini'' anlayabiliyor muyuz?
Kabul edebiliyor muyuz demedim. Anlayabiliyor muyuz?
Doktor bile teşhis koymadan önce şikayet dinler.
Siz dinlemek nedir gerçekten biliyor musunuz?

Peki dinlemediğiniz, dolayısıyla anlayamadığınız bir insanın başınızı ağrıtan sorununu nasıl anlamlandırabilirsiniz?
Eğer yap(tır)ım gücüne sahipseniz, dinlemediğiniz insan için ne yapabilirsiniz?

Bu insanlar büyür-gelişirken, yaşadığı ayrımı kendinden sonrakilere öğretirken,
sesleri garp duvarına çarpıp şark dağlarında cereyan edince;
doğuştan gelen farklar sebebiyle, sonradan verilen benimsenememiş eğitim-öğrenimini,
temel hak ve ihtiyaç yoksunluğundan doğan hazımsızlığını içsel savaşlara dönüştürünce...

Orhan Eskiköy ve Özgür Doğan' ın yönetmenliğini yaptığı, Horoz Kentli Emre ile Demirci köyünün güzel bakan çocuklarının oynadığı film: İki Dil Bir Bavul.
Filmdeki okul, ataması yapılan öğretmen ve öğrenciler kurmaca değil tamamen gerçek.

Acıma duygusu değil, rahatsızlık uyandıran bu film;
Kürt Dili ve Kürt toplumu üzerine düşünülenleri, doğru sanılan ve aksini kabul etmeyen tüm negatif yaklaşımları alt üst eden, belgesel niteliğinden uzak, gerçek bir yapım.




İzleyin, izletin.