Temmuz 25, 2009

before words

bildiğim iki tip insan var..

1.kendi gerçeklerini yaşayanlar
2.başkalarınınkini uygulayanlar.

ben 2. gruptakilere baktıkça şaşıyorum.

id- idea-ideal-idealist..

Haziran 14, 2009

Uğur' a..

bir an için adımlarım duraksıyor ve kafamı kaldırıp suratına bakıyorum.
vücudumda hiç bir yerin ağrısı göğsümün sol yanı kadar kesmiyor nefesimi.

henüz sonlanmamış bir konuşmayı yarıda bırakıp giderkenki acelemle ben,
cevabını kabul etmediğim tüm sorularıma uygun cümleleri gözlerinde arıyorum.

-böyle gitme! ya da beni de götür..

diyor ilk çelişkiyle beraber gerçek cümleyi
dudaklarından, sancıyan sol yanıma bırakıyorsun.
elimi tutuyorsun ve tekrar yürümeye başlıyoruz.

Bir kararı verirken çok fazla düşünmenin iyi olmadığı durumlardan biri de bu sanırım. istemek ve harekete geçmek arası o dar zamanda çok fazla düşüncenin insanı olduğundan daha kompleks durumlara sürüklediği gerçeğine inanıyorum. o yüzden eğer gerçekten istediğime eminsem çok fazla düşündüğüm söylenemez. belki de bu yüzden spontane gelişen bir hayatın insanıyım. ya da en büyük şansları ertelemiyorum..

Bir çok şeyin farkında olarak kısa süre önce hayatına dan diye etki ettiğim sonrasında da usulca dahil olduğum bir insan var bugün yanımda. bundan 2 gece önce elimi tuttu ve yürümeye başladık. sarıldık gözlerim doldu ve daha da sıkı sarıldık. en önemlisi bunları yaparken bir an olsun düşünmedim. O çok düşündü ama..korkmuş öyle diyor,)

Bu gün güldüğümde gerçek mutlu olmamı sağlayan biri var hayatımda. hiç bir yanımın eksik kalmadığı pür neşe gülücüklerim, ağız dolusu kahkahalarım var. ayrıca zaman, mekan gibi kavramlarda paradigma kayması yaşıyorum şu sıralar.

Hiç kimseye ilk günden sevgimi anlatmaya kalkışmamıştım..
bu bir gerçektir.

O' na karşı olan hislerim, gülüşüm ve dürüstlüğümle onu etkilediğimi iddaa ettiği günlerin satırlarının sonunda bana bugün ''Hoşgeldin'' dedi..
yine güldürdü yüzümü ve unutturdu herşeyi..

Hoşbuldum sevgilim..
sabah kahvaltı hazırlarken, deniz kenarında otururken, sahil boyu yürürken, eve dönüş yolunda ve elimdeki tüm kelimelerde bir sen düşüncesi. özlüyor ve gün geçtikçe daha da benimsiyor ama hiç bir zaman şaşkınlığımı yitirmiyorum. gözlerine baktığımda, uzaktan hayran hayran izlediğim günlerden sonra olayların akışı filmin takıldığı yerden tekrar ediyor.
bıkmadan izlediğim en güzel film..her gün tekrar başlıyor beynimde.


03:20 14/06/09 Pazar
Seda Zengin

Haziran 13, 2009

ne? ne? ne?

zaman hata versin,
ve sıçrasın ileriye.

sizi bilmem ama
şu sıralar dünyanın en mutlu kızı benim,)

Haziran 07, 2009

bitti

arabanın camı açıktı ve hızlı gidiyorduk.
nefes almama ruhsat vermiyordu rüzgar.
arada ellerimi camdan çıkartıyordum
hiç bulut yoktu.

oturduğum yerden bıraksam kendimi
bir an atmosfere havalanacakmışım gibi..

boğazımdaki yumruk toktu ve canımı acıtıyordu.
umursamıyordum.
tüm acelemizle şehrin en güzel otobanından geçerken,
2 akut damla daha fazla tutunamayarak yanaklarımdan süzüldü.
nereye gidiyorduk?
karmaşayı sevmiyordum artık ben.

etrafım, olağan hızıyla yenilenirken
ağır çekim bakakalıyordum insanlara, şaşıyordum olaylara
ve zorunlu ayrılıkları sevmiyorum ben

burnumun direklerini sızlatıyorlar.

Işık..

sabahın erken saatlerinde yüzüme vurunca yüzümü güldürdü.
..

böyle uyanmak güzel bi'şeymiş,)

zira uzun zaman olmuştu..

Haziran 06, 2009

After all these years; ''For Today''..

I saw a pearl of wisdom
in the spirit of a man
as he saved
the day he lost.

Time will say I told you so
if we look back in regret.
Never give a day away.
It won't return the same again.

Nothing can last
there are no second chances.
Never give a day away.
Always live for today.

benim için özel biri' ne armağan..

Mayıs 28, 2009

Another Day in the Life of Mr. Jones




sirkeci-eminönü günleri köprüden karaköye geçmeye özlem..
damla sakızlı türk kahvesi ve bugün, güzel..
,)

Foto: Galata-29 ‎Haziran ‎2008 ‎Pazar- Soida

Mayıs 26, 2009

Ve eve dönerken anlıyorum ki


''self-control'' gerçekten mühim bi olgu.

öfkemi kontrol etmeyi acilen öğrenmeliyim..

  • burada dursun bu şimdilik.

Mayıs 25, 2009

know-how

riding on this know-how
never been here before
peculiarly entrusted
possibly that's all
is history recorded?
does someone have a tape?
surely, i'm no pioneer
constellations stay the same

just a little bit of danger
when intriguingly
our little secret
trusts that you trust me
'cause no one will ever know
that this was happening
so tell me why you listen
when nobody's talking

what is there to know?
all this is what it is
you and me alone
sheer simplicity..

only for our secret..

Mayıs 24, 2009

şarab..


kolay ve kısa süren günlerden giderdik hep.
şimdi dönüp bakıyorum daha hızlı işliyor zaman, çok şey değişti belki de göremiyorum.
ege ve akdeniz hep aynı ama. gezmeye doyamayışım aynı.
sezon açılmamışken gittiğimiz pansiyonlar aynı,
sadece yatak ve klimadan oluşan odalarda:
beyaz çarşaflar aynı kokuyor mesela.
...
göğün nikotin kokan yanında gözlerim yaşardığında,
sığlalar boyu rüzgar vuruyorum suratıma.
cereyan ediyor,
kapı kapanıp ayna kırıldığında,
fötr şapkalı adamlar yerlere dökülüyor.
...
tutup herhangi bir zamanda farklı bakıyorum fotograflara.
dikkat edemediğim tipler görüyorum herhangi bi yerinde.
sonra algıda hiç seçici değildin de sen.
ben yine çağrışımcıyım.
...
dağılmasın bulutlar; bu şehir yağmurlu güzel.
çakıl taşı korkusu sarsın sokağı.
sonra caddeden Impala geçerken buz mavisi,
balkondan seyre dalıp da avucum çenemde..
...
öğle tatilinde gazete okuyan memur bir babanın
geceleyin anahtar sesiyle yatağa giren çocuğu..
yeter sayıda kırılacak eşya yok burada,
daha fazlası yok.
...
ya ben şimdi,
kalkıp bir şişe şarap açıp, içimdekilere döksem.
elime hiç söylemediğim bir şarkı düşse,
avuçlarımı koklasan.
...
ayın 30'unda
otururken kaldırımda çıkıp gelsen,
gülsem,
tereddütsüz sarılıp,
omuzlarını öpsem..


foto: ada vapurunda-istanbul-soida