Mart 10, 2009

bi dk




yazdı ve rüzgarlıydı hava,
datça' nın herhangi bir koyunda.
annem denize girmek istemişti..

foto: muğla-datça-soida-2008 yaz

Mart 08, 2009

losing the star without a sky..




we have filled the worlds without subjects, which we dream of together..

Mart 01, 2009

think of someone


-farkettim ki uzun zamandır farkedememişim birşeyleri.

kimilerine göre düzgün ilerleyen bir hayatın içinde oturuyorum ve fakat zaman zaman dengesiz, tutarsız hareketlerim var. insan uzağında olduğu şeyleri çözemez bazen. hani dur bi şöyle objektif, bütün bakayım desen de olaya vakıf olmak için eldeki doneler yetmez ve elbette yaşamak gerekir bazen.
Kaldı ki kimse bir örnek olaya aynı endişeyle yaklaşmaz, aynı tepkiyi vermez. gelgelelim kimsenin derdi kimseyi bağlamaz da. sevgili, eş, dost farkettirmiyor. mantıksal uyum beklemek saçmadır yani.
insanlara verdiğim limitleri kendi kendime aştığımı buna mukabil fazlasıyla hırpalandığımı farkettiğimde yaptığım sert çıkışlar beni keskin ve agresif tanımlı birine dönüştürüyor olabilir, doğrudur. tahammülsüzlüğüm, sabırsızlığım ve tezcanlı oluşum bazı durumlarda hata yapmama vesile de olabilir. oysa ki kimse hak ettiğinden fazlasına sahip olmamalı..
Eşitlikçi bir yaklaşımla; limit sonsuza giderken kimin ne yaptığının bir önemi yoktur ancak kısıt fonksiyonunuz varsa ve gerçek değişkenlere dayanıyorsa, işte o zaman ikili ilişkilerde karşılıklı özen ve dikkat daha ağır basar.
sonra duyguların yanıltıcı olabileceğini, en duygu adamıyım diyenden bile korkulabileceğini, güven duygusu oluşturmada esasen duygusal davranmanın hiç bir zaman yeri olmadığını gördüm bir kez daha. zira değişken duygu halleri verdikleri kararları etkileyenler için duygusal olmakla karşı tarafta güven duygusu oluşturmak arası bir illiyet bağıntısı oluşturmak namümkün.
bugün hissedilen bir duygu yarın reddedilen bir karşıt duygu, suçluluk, utanç duygusu vs..
hissiyat.. ''düşünce''ye yön verdikçe yanıltır insanı. buna mukabil önce rüyalara daldırır sonra gerçeklere batırır. bir ''his''in düşünceye dönüştüğü o dar vakitte kör noktalarını sorgulamadan çıktığınız yol henüz yarısında bile değilken pişman edebilir sizi.
üzülmeyin kararlarınıza.
değiştikçe dönüştüğünüzde, pişman olmayın.
yaşayın ve unutun gitsin..

foto: Muğla- Dalyan Gölü- 2008- Soida

Şubat 21, 2009

uçuştu..

Beyazıd' da farklı akıyor gün.
biz gelip geçerken
caddelerde ''bir'' zaman işliyor
ve hep aynı saati gösteriyor.
sonra ne oluyorsa avuçlarım ellerine değdiğinde,
Sarayburnu' ndan atmosferde bir yere doğru
uçuşarak gidiyor aklım.
yaramaz çocuk gibi çekiştiriyorum kolundan
oraya gidelim, buraya bakalım, şunu yiyelim, şurda biraz oturalım
o vakit;
akşam eve gidince yiyeceğim azarı bilip daha çok azdığımda,
yanaklarımdaki haşarı pembelik renginde gülümsüyor dudakların.
..
günlerin hepsi çuvala girmiş.
acelem, erteleme hatasına düşmemekten geliyor.
şikayet etmeden günübirlik seyahatlerde buluşuyoruz.
..
seninle gezdiğim her alemde
daha önceki anlara reset atıp
anlar biriktiriyor,
kareler kaydediyorum hafızama.
..
heyecanım en deli çağlarını yaşıyor,
aklım en olgun zamanlarını,
vücudum nerede?
gözlerim kapalı bir süre
cevabını bilmiyorum.

işte sonra,
aklımdaki tüm sorulara toplu bir cevap arz ediyor nüfuzun
ve seninleyken üreteceğim tüm soru işaretlerine de..
hissiyatın tanımıydı anlatmıştın anımsıyorum;
seni seviyorum.

Elizabeth Reed

foto: beyazıd-Liz-2009

Şubat 19, 2009


zaman zaman özleyebiliyorum ben.
anlaşılmıyor..

sonra ansızın dan dun.
çoklukla inciniyorum ben.
soğu sen.
ben düşeyim uzağa.


foto: 2008-muğla-soida

Şubat 04, 2009

I am not surprised

bildiğim bu gerçekler canımı daha fazla yakamazdı heralde..
gözyaşlarına kıyamadığım insanların ağlaması, kendimi zaman zaman sirk akrobatı yapmama sebep olsa da elimden gelenin sadece ip üstünde dikkat dağıtmak olduğunu bilirim.

sevmek, bunu dile getirmek ya da bunu yıllar boyu saklamak.

üzmek, bundan sıkılmak, ama yine de zaaflara yenilmek ve nihayet üzmenin bir adım ötesi; kırmak akabinde parçalamak.

ötelemek, ötelerken unutturmak, vazgeçmek, amaçsız kalmak çıkılan yollarda.

bu zamana kadar yaptığın herşeyi zaaflarının belirlediği doğruysa, sadece kendini düşündüğün için bencil, ve onlara teslim olduğun için yeniksin.
ve ölüm diye bir şey var bilir misin?
tüm sözlerin sustuğu bir yerde bekliyor seni, sabahın kör vakti ya da tüm eşeklerin eşref saatinde..
böyle zamanlarda kilometrecelerce uzaklaşma isteği uyandırırsın insanda. arkanı dönüp gidemediğinden yenik düştüğünü bilirsin. tüm tartışmalar körelir o odada.
susarsın bilirim, kafandan çabuk atarsın. canın sıkılmaz.

Ocak 26, 2009

sokak ortasında

yüzümü kaçırıyorum gülerken,
sokak ortasında atışıyoruz işte tatlı tatlı.
adımlarım duraksıyor ve bakıyorum,
daldığım yerden çıkarken farkediyorum ki fazla bakmışım
neyse canım.. bir kaç dikkat dağıtma hileleriyle durumu toparlıyorum;
bir öpücük konduruyorum yanağına, devam ediyoruz yürümeye.
(iyi alıştım yalnız dikkat dağıtmaya)
..

gülmekteyim son zamanlarda bir hayli:)

''evet işte bu!''
gerçek anlamıyla nefes alıyorum,
ellerim hiç olmadığı kadar sıcak,
nabız dengesiz, doğal.
bir de vücudumdaki adrenalin seviyesine bağlı olarak,
ara ara asfalt ayağımın altından kayıyor.
çaktırmadan yadırgıyorum bu durumu ama şikayetçi değilim.
..
farketmek birini,
gerçek olduğunu hissetmek.
O' na anlamlar yüklemek.
zamanlar paylaşmak başbaşa.
hiç olmadığım kadar güzel.

ben aşığım.

Ocak 13, 2009

kutu


beyin yanıltır insanı;
öyle ki aklınızın size oynadığı, bir dizi oyundan başka bir şey değildir olan biten.

yarattıklarınız hayallerinizle sınırlıysa;

her oturduğunuz bar sandalyesi, geçtiğiniz sokak, her beklediğiniz kaldırım
henüz kimselerin oturmadığı, geçmediği, basmadığı noktalar kümesiyle doludur.

sonra bir ''aralık'' vakti,
ayaklarınız sizi bilmediğiniz yerlere sürüklerse
Elleriniz aralıklara girmeye ürker.
tüm temaşa etrafınızı süsler
işte ne yapacağınızı kestiremediğiniz
o vakit;

''eşdeğeriyle yan yana yürürken
cehennem sokağında birey olmak..''
..
''bir'' iken birey, bireyken üvey,
sonra uyumakla ayılmak arası bir sabah.
gözümü açmamla birlikte
mudil olan her olguya neşrediyor yüzün
bir yerlerde, tüm kötü fikirleri beyaza boyamak gibisin.
yer yok şakaklarımda karmaşaya.

..
giysiler, sadece kusur örtmez.
dilin söyle(ye)mediğini, kapatmak ister ama çoklukla beceremez.
ten, insanı örtendir
ve giysiler
çokluk dikkat dağıtırlar,
sonra bir gece yarısı gerçeği sabotajdan hesaplaşmalar boyu açığa alınırlar.

ve..


''ve en inceldikten sonra

ilkel sözcüklerle konuşmak seninle.''

..

varılacak yerlere giden yollarda,
zaman, gökyüzüne baktıkça neşreder kol saatime.
nevadır yıldız, sesi soluğu kalmayan oda camları için.
cam;

''saat beş nalburları pencerelerden
madeni paralar gösteriyorlar
yalnızlığı soruyorlar,
yalnızlık, bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.''

beyin, avutur insanı.

Ocak 11, 2009

his

bazen bir şarkının size hiç bir şey hissettirmeyişi güzeldir.
çünkü yaşadıkça bir şeyler sürekli hissedilir.
sonra bunu farketmenizle beraber tekrar hissetmeye başlarsınız.
ve fakat o kısa süreli hissizlik..
tadı damaktadır.
..
sonra bazen bir şarkı çalar
uzun zamandır hissetmediklerinizi hissettirir.
..

uçları kırık, saçları gibi..

Ocak 05, 2009

satırbaşı

yürütüyorum,
istemdışı.
yollar çöl sanki: kumul dolu alabildiğine.
..
yarım ve ulu orta bir hayatta buluşuyoruz sonra.
o vakit unutmak istiyorum vahaları.
..
anımsıyorum,
göğün ortasında işte tılsım..
soluma bakıyorum.
kısa mesafeleri ölçemiyorum ben.
..

''iki kalp arasında en kısa yol:
birbirine uzanmış ve zaman zaman
ancak parmak uçlarıyla değebilen
iki kol''
diyor C. Süreya..


anımsıyorum,
soluma bakıyorum ama
uzun mesafeleri ölçemiyorum ben.